Podsumowanie trendów na rynku pracy w minionym roku.
Polacy nie szturmują niemieckiego rynku
Zdecydowanym faworytem w rankingu, jest szumnie zapowiadane otwarcie niemieckiego rynku pracy. Niestety jest to lider, ale w kategorii „Największe Klapy”. W kwietniu 2011 było zarejestrowanych 227 tys. pracowników z 8 nowych krajów UE z obowiązkiem opłacania składek socjalnych, w tym zatrudnionych w niepełnym wymiarze pracy. Od kwietnia do sierpnia ich liczba wzrosła zaledwie o 53 tys.

Choć statystyki niemieckiego Ministerstwa Pracy wskazują, że u naszego zachodniego sąsiada przybywa zagranicznych pracowników, to według ekspertów rynku pracy, te wyliczenia są mało wiarygodne.

Legalna niania
Niewątpliwym sukcesem minionego roku jest wejście w życie tzw. ustawy żłobkowej. Z danych ZUS wynika, że w całym kraju zarejestrowano blisko 4,3 tys. legalnie zatrudnionych opiekunek. Wobec szacowanych 200 tysięcy osób wykonujących zawód opiekunki to naprawdę niewiele.

Ustawa o opiece nad dziećmi w wieku do lat trzech, zachęca jednak rodziców do legalnego zatrudniania niań, którym budżet państwa opłaci składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe i wypadkowe) i zdrowotne od kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Osoba, z którą rodzice zawierają umowę zlecenie, musi zostać zgłoszona do ZUS-u. Wcześniej, by opiekunka pracowała legalnie, trzeba było spełnić mnóstwo wymogów oraz opłacić za nią składki i podatki.

Więcej pieniędzy dla najmniej zarabiających
Wzrost płacy minimalnej. Rząd ostatecznie zdecydował, że minimalna płaca w 2012 roku wyniesie 1500 zł. To o 8,2 proc. więcej niż w tym roku. Jednak według ekspertów ta wiadomość jest tylko pozornie korzystna dla pracowników. –Ta decyzja z całą pewnością jeszcze bardziej zniechęci pracodawców do zawierania umów na czas nieokreślony.

Pracodawcy w Polsce i tak są ponad europejską miarę obciążeni kosztami zatrudnienia. Zwłaszcza, jeśli porównamy je ze wskaźnikami efektywności. Jeśli do słabnącej koniunktury dodamy wzrost płacy minimalnej i inne dodatkowe obciążenia, w tym proponowane ostatnio, oskładkowanie umów o dzieło, to za rok możemy się spotkać w znacznie gorszych nastrojach.

Niepełnosprawni z przywilejami przy rekrutacji
Niepełnosprawni mają pierwszeństwo do urzędniczych stanowisk. Urzędy, szukając kandydatów do pracy na stanowiska w służbie cywilnej oraz w samorządach, muszą dawać pierwszeństwo osobom niepełnosprawnym. Zmiany wynikają z ustawy z 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o służbie cywilnej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 201 poz. 1183). Osoba niepełnosprawna będzie miała pierwszeństwo w zatrudnieniu, gdy znajdzie się w gronie nie więcej niż pięciu najlepszych kandydatów.

Przy naborze na wyższe stanowiska w służbie cywilnej osoba niepełnosprawna musi mieć pierwszeństwo, gdy znajdzie się w dwójce najlepszych kandydatów. W takiej sytuacji nie liczą się wyniki pozostałych kandydatów.

Te same zasady dotyczą urzędów szukających kandydatów na stanowiska urzędnicze w samorządach. Wyjątek dotyczy naboru na wakaty kierownicze – w tym wypadku osoby niepełnosprawne nie będą uprzywilejowywane nawet wtedy, gdy wskaźnik zatrudnienia w urzędzie organizującym nabór jest niższy niż 6 proc.

Specjaliści rynku pracy uważają wprowadzanie kolejnych parytetów za błędne. Ich zdaniem, więcej korzyści przynosi konsekwentne uświadamianie polskim pracodawcom korzyści wynikających z zatrudniania osób niepełnosprawnych.

-Wiem od samych osób niepełnosprawnych, które zostały zatrudnione w wyniku „zwyczajnych” procesów rekrutacyjnych i dzięki typowym testom kompetencyjnym, że właśnie brak taryfy ulgowej bardzo je umocnił i podniósł ich samoocenę – wyjaśnia Artur Ragan.

Pokolenie 50+ bez pracy
W ciągu roku o ponad 6 proc. wzrosło bezrobocie wśród osób po 50. roku życia. Pod koniec października było ich 411 tys. Według ekspertów zwiększenie tej liczby, jest m.in. efektem ukrócenia masowego przechodzenia na wcześniejszą emeryturę.

Agencje zatrudnienia ratują od kryzysu
75 proc. pracodawców nie stworzyłoby nowego miejsca pracy, gdyby nie usługa pracy tymczasowej. Ponadto, agencje zatrudnienia redukują szarą strefę i zwiększają szansę znalezienia stałego zatrudnienia – wynika z raportu Międzynarodowej Konfederacji Prywatnych Agencji Zatrudnienia CIETT.

Z raportu dowiadujemy się również, że kluczowym powodem korzystania z usług agencji pracy tymczasowej, dla właścicieli firm polskich i zagranicznych, jest możliwość szybkiego dostosowania się do zmian na rynku. Jako drugi czynnik zachęcający do zatrudniania pracowników tymczasowych, wskazywali oni potrzebę zachowania większej elastyczności zatrudnienia.

Na trzecim miejscu, wśród najczęściej wymienianych atutów korzystania z usług agencji pracy, znalazła się możliwość sprawdzenia pracownika, przed podjęciem decyzji o zatrudnieniu go na etacie. Tylko w Niemczech firmy korzystające z usług pracy tymczasowej odnotowały na przestrzeni 2009-2010 roku 11 proc. wzrost przychodów, podczas gdy ich konkurenci, niezatrudniający pracowników tymczasowych – aż o 6 proc. mniejszy.

Więcej kasy na pierwszy biznes
Od 1 grudnia wzrosły maksymalne kwoty wsparcia finansowego dla firm i bezrobotnych udzielanego im przez urzędy pracy. Wysokość dotacji na biznes dla bezrobotnych wyniesie 20,5 tys. zł.

Wcześniej jej maksymalna kwota (odpowiada sześciu średnim płacom) była o 300 zł niższa. Taki sam górny pułap obowiązuje firmy, które ubiegają się w urzędach pracy o refundację kosztów, jakie poniosły na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy zatrudnionego bezrobotnego.

Od początku grudnia osoby poszukujące pracy mogą też ubiegać się o pomoc w wysokości 10,2 tys. zł na opłacenie kosztów indywidualnych szkoleń. Kwota, o którą wzrosło dofinansowanie budzi jedynie uśmiech na twarzach ekspertów rynku pracy.

–Ta zmiana nie ma realnego wpływu na rynek pracy, ponieważ w wielu PUPach nie ma już środków, więc i tak niewielu bezrobotnych z tego skorzysta przed końcem roku. Kwoty symbolicznie wzrosła, bo wzrosła wysokość średniej kwartalnej płacy. W III kwartale 2011 r. wyniosła ona 3416,00 zł. Była więc o 50 zł wyższa w porównaniu z poprzednim kwartałem – tłumaczy Artur Ragan.

Dłuższy urlop dla ojca-pracownika
Do tej pory pracownikowi wychowującemu dziecko przysługiwał tygodniowy urlop. W tym roku wprowadzono jednak zmiany w przepisach, które od stycznia wydłużą do dwóch tygodni urlop ojcowski.

Specjaliści uważają, że okres ten wydłużono, bo jeden tydzień nikogo nie zachęcał, więc zainteresowanych było relatywnie mało. W Szwecji rodzice mają łącznie 480 dni urlopu macierzyńskiego do podziału. W tym każde z nich ma 60 dni „na wyłączność”, czyli szwedzki „tacierzyński” to prawie 9 tygodni.

-Nasze społeczeństwo jest dość konserwatywne jeśli chodzi o podział ról rodzicielskich, więc to udogodnienie tak czy owak będzie się przyjmowało powoli – uważa Artur Ragan.

Polacy ulubieńcami francuskich pracodawców
Liczba ofert pracy we Francji dla polskich fachowców wzrosła o niemal 30 proc. względem poprzedniego roku i ciągle rośnie. Polscy fachowcy budowlani dali się poznać przy okazji budowy terminala na lotnisku de Gaulle’a i tunelu autostrady A1 na północ od Paryża.

- Nasza specjalność, czyli „budowlaniec z Polski”, to nad Sekwaną znak jakości i właśnie w branży budowlanej mamy teraz najwięcej ofert pracy. – mówi Artur Ragan, rzecznik Work Express.

Szef zbada trzeźwość pracownika
Ustawa o ograniczaniu barier administracyjnych dla obywateli i przedsiębiorców wprowadziła w lipcu tego roku istotną zmianę do ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. W myśl nowych przepisów badanie trzeźwości może odbyć się nie tylko na żądanie pracownika, lecz także na żądanie kierownika zakładu pracy oraz osoby przez niego upoważnionej. Badanie stanu trzeźwości przeprowadza uprawniony do tego organ, który został powołany do ochrony porządku publicznego, natomiast zabiegu pobrania krwi dokonuje fachowy pracownik służby zdrowia. Pracodawca nie może jednak zmusić pracownika do poddania się takim badaniom. Ale odmowa ich wykonania będzie stanowiła okoliczność obciążającą dla pracownika. Orzecznictwo przyjmuje, że stan odurzenia lub stan nietrzeźwości pracodawca może udowodnić w sądzie różnymi środkami dowodowymi, niekoniecznie wynikami badania krwi pracownika. Mogą to być np. zeznania świadków. Gdy pracownik nie jest w gotowości do pracy, pracodawca może nawet rozwiązać z nim umowę o pracę. Pracownik będący pod wpływem alkoholu nie dość, że pracuje mniej wydajnie, to jeszcze wpływa na efektywność i bezpieczeństwo swoich kolegów z pracy a to już poważny problem.

Przeczytaj również:

1. Sytuacja na rynku pracy w styczniu 2011
2. Niemcy utrzymają ograniczenia w dostępie do rynku pracy do 2011
3. Trendy na Rynku Pracy – Rynek pracownika a pracodawca. Wyzwania 2008

Silver economy to system ekonomiczny ukierunkowany na wykorzystanie potencjału osób starszych i uwzględniający ich potrzeby. Temat osób dojrzałych na rynku pracy w Polsce staje się powoli coraz częściej podnoszonym w dyskusjach publicznych.

Jednak dość rzadko poruszane są tematy osób dojrzałych jako grupy konsumentów. Oczywiście temat rynku pracy jest ważnym i chyba bardziej medialnym, ale nie należy zapominać o grupie konsumentów, która stawać się będzie coraz bardziej liczna.

Czy srebrna gospodarka daje firmom jakieś korzyści, czy to tylko puste marketingowe określenie dla niezbyt komfortowych zmian, które staramy się jakoś oswoić? Czy dla strategii rozwoju małej firmy nie jest to grupa klientów, o którą warto powalczyć, zwłaszcza, że została jakby zapomniana przez duże koncerny?

Wydaje się, że w przypadku grupy starszych konsumentów małe i średnie przedsiębiorstwa mogą wykorzystać naturalną przewagę, charakterystyczną dla mniejszych podmiotów – większą elastyczność oraz rozpoznanie rynku lokalnego.

Przede wszystkim mają one możliwość ukierunkowania swojej działalności na mniejsze, ściśle wyodrębnione grupy klientów. Zdolność do przystosowania oferty do gustów specyficznego odbiorcy i bliższe relacje z kupującymi stanowią naturalne zalety małych firm w przyciąganiu starszego odbiorcy.

Przyjrzyjmy się bliżej naszemu dojrzałemu konsumentowi. Na podstawie wieku nie udaje się jednoznacznie określić potrzeb i zachowań. W marketingu pojawiła się nawet definicja „zawiłości wiekowej” (age complexity).

Zawiłości – ponieważ coraz trudniej jest przyporządkować zachowania rynkowe czy typowe produkty do określonej grupy wiekowej i nie dotyczy to wyłącznie dojrzałych” konsumentów.

Najbardziej widoczne jest to w trzech grupach wiekowych: wśród dzieci, młodych dorosłych (20 – 30 lat) oraz osób po 50. roku życia. „Okazuje się, że dziś wcale nie jest oczywiste, że bajki są dla dzieci, dorośli są dojrzali, a seniorzy głównie rozwiązują krzyżówki w domowym zaciszu”.

Dodatkowo grupa „wiekowych” konsumentów nie jest jednorodna, są wśród nich osoby: w sile wieku, wciąż bardzo aktywne również zawodowo, osoby aktywnie społecznie, osoby starsze, które dobrze sobie radzą, ale chętnie skorzystałyby z dedykowanych dla siebie rozwiązań ułatwiających im życie oraz osoby z ograniczoną sprawnością dla których potrzebne są specyficzne usługi i produkty.

Niedługo to osoby starsze będą stanowiły znakomitą większość konsumentów w naszym społeczeństwie. Teoretycznie media, świat reklamy i oferta rynku powinny podążać za tym trendem. Jednak teoria ma to do siebie, że często nie przekłada się na praktykę.

Chociaż pojawiły się pierwsze jaskółki. Wspomniany już telefon komórkowy dedykowany dla seniorów. Pierwszy taki telefon pojawił się na polskim rynku w 2009 r., obecnie jest już kilka modeli, choć ich sprzedaż nie była poprzedzona jakąś specjalną kampanią marketingową.

Jaskółką zmian jest również wykorzystanie wieku jako atutu do promocji dedykowanych produktów. Skorzystały z tego firmy produkujące odzież, które za przykładem z Wielkiej Brytanii, zaczęły wykorzystywać modelki w wieku dojrzałym.

Na pokazach Senior Fashion Day we Wrocławiu – dojrzałe modelki prezentowały stroje znanych firm, udowadniając, że osoby starsze również mogą wyglądać modnie i atrakcyjnie.

Badania przeprowadzone w Europie Zachodniej nie potwierdzają stereotypu, że osoby starsze boją się nowości i robią tradycyjne zakupy. 65% kobiet w wieku powyżej 50 roku życia kupiło w ciągu ostatnich 6 miesięcy nowy, nie używany dotąd sprzęt elektroniczny, taki jak DVD, kamerę lub komputer.

Te same badania wykazują, że seniorki zdają się nie widzieć upływu czasu – 25 proc. z nich mówi nawet, że starszy wiek nigdy się nie zaczyna.

Grupa klientów dojrzałych jest jednak często pomijana wręcz dyskryminowana w marketingu poprzez nie uwzględnienie ich specyfiki. Usługi bankowe, wynajem samochodu, spotkanie w pubie czy kawiarni, choć wg analityków popytu często są zarezerwowane tylko dla młodych aktywnych, nie są wcale poza kręgiem zainteresowanie dojrzałych konsumentów. To nie metryka decyduje o działaniach i zainteresowaniach, ale stan ducha.

Na szczęście kraje rozwijają się w różnym tempie i to nie tylko gospodarczym, nie trzeba więc wywarzać otwartych drzwi można skorzystać na obserwacjach, jak z tym zagadnieniem poradzili sobie inni.

Oto kilka przykładów z życia klientów w Japonii. Gdzie konsumenci wiekowi i ich potrzeby są zdefiniowane i dostrzegane nie tylko przez małe firmy ale również przez koncerny i sieci usługowe.

Sieć kawiarni Ueshima wprowadziła: szersze przejścia, niższe stoliki, wygodniejsze krzesła, obsługa dostarcza zamówienia do stolika, menu napisane jest w języku japońskim bez „zachodnich” znaków z czcionką łatwą do przeczytania. Sieć odnosi sukces, co ciekawsze średnia kawa jest tu droższa o ok. 10% niż w popularnej sieci Starbucks.

Centrum handlowe Keio wprowadziło: krzesła dla zmęczonych kupujących, napisy informacyjne – większą czcionką, wielu sprzedawców odpowiednim dla klientów wieku 50 i 60 lat, półki są niższe, żeby osoby starsze mogły z nich łatwo korzystać, karty lojalnościowe oferują punkty promując częstość odwiedzania sklepu zamiast kwoty jednorazowej wydanej na zakupy.

Najważniejszą rzeczą w tych inicjatywach jest to, że nie zniechęcają one młodszych klientów. Wprowadzenie subtelnej formy integracji konsumentów w różnym wieku doprowadziła do stworzenia przyjaznych miejsc, w których szanowane są różnice potrzeb starszych klientów bez jednoczesnej alienacji pozostałych.

Tematem medialnym jest dostosowanie przestrzeni publicznej dla najmłodszych klientów – wraz z ich matkami, natomiast temat klientów w wieku dojrzałym jest wciąż pomijany.

Autor: Elżbieta Nieszporek, Mirosław Siwczyk.

Artykuł jest współfinansowany z Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. Projekt „Aktywizacja zawodowa i społeczna osób 45+”, www.aktywni45plus.eu.

Przeczytaj również:

1. Trener człowieka dojrzałego
2. Pięćdziesięciolatek na rynku pracy – schyłek kariery czy nowe możliwości?
3. Niemcy utrzymają ograniczenia w dostępie do rynku pracy do 2011

Uśmiechnięty, z białą brodą i obowiązkowo lekko zaokrąglonym brzuchem. Czasem nawet z podejrzanie czerwonym nosem i wypiekami na policzkach… Święty Mikołaj jakiego znamy w niczym nie przypomina starożytnego pierwowzoru.

Bowiem i jego zadania nieco ewoluowały – zamiast obdarowywać, swoją osobą ma skłonić innych do obdarowywania (a ściślej mówiąc do wydawania pieniędzy). W tym roku mija zaś 80 lat od kiedy Mikołaj we współczesnej, czerwonej wersji ukazał się masowemu odbiorcy.

Mikołaj w czerwonej czapce z białym pomponem i lekką nadwagą (oraz butelką Coca Coli w ręce) to wymysł amerykańskiego rysownika Haddona Sundbloma. Od tego czasu święty za oceanem stał się bardzo przedsiębiorczy i zaczął sam na siebie zarabiać.

Popularny znaczy pospolity
Mikołaj w czerwonym kubraczku z brodą i workiem prezentów to już swoisty standard. Może nim zostać każdy i liczbowo góruje on w tej wersji w okresie świątecznym.

W Nowym Jorku Mikołaj „pospolity” może się realizować zawodowo na różne sposoby. Najbardziej popularny w mieście, które nigdy nie śpi, jest Mikołaj zbierający datki na cele charytatywne (dla Salvation Army, YMCA czy Veterans).

Na drugim miejscu w kategorii najpopularniejszych sposobów na zarabianie w mikołajowym stroju jest pozowanie do zdjęć z dziećmi w obleganych w tym okresie centrach handlowych.

Chętni na taką działalność powinni udać się do Macy’s, Bloomingdales albo, znanego nam z programu o budowaniu i urządzaniu domów w tydzień, Searsa. Odważnym i pewnym siebie osobom polecamy trzecią w kolejności ofertę. Bowiem w Nowym Jorku Mikołaj chętnie i często dorabia sobie na imprezach dla… dorosłych.

Jeśli żadna z tych możliwości nie odpowiada potencjalnemu świętemu, może znaleźć on angaż w reklamie telewizyjnej – to czwarta co do popularności możliwość zarobkowania w mieście zwanym Wielkim Jabłkiem.

Z racji dużej popularności i sporej ilości kandydatów, stawki godzinowe dla „pospolitego” Mikołaja nie są zbyt wysokie. Podobnie jak w Polsce, zależą one od daty.

Najwięcej można zarobić jednak nie w Wigilię, jak w Polsce, (choć i tu stawka jest jedną z najwyższych), ale w pierwszy dzień Świąt Bożego Narodzenia - 40 USD za godzinę. 6 i 24 grudnia średnie stawki wynoszą 35 USD za godzinę. W pozostałe dni Mikołaj może zarobić średnio 15 – 20 USD.

Co ciekawe, najmniej opłacany jest w drugi dzień Świąt i przed 5 grudnia – może dostać wtedy 15 USD za godzinę pracy.

Most wanted
Nowojorski Mikołaj dawno już zdał sobie sprawę z faktu, że konkurencja jest ogromna. Stąd w grudniu najbardziej liczą się koncept i przedsiębiorczość. Rynek na szczęście jest w tym okresie niezwykle „mikołajochłonny”.

Bezwzględnym królem wśród Mikołajów w ogóle jest ten z wozem (a raczej saniami w wersji mobilnej) zaprzężonym w minimum dwa renifery. Taki Święty może zarobić nawet 160 USD w godzinę.

Tabela 1. Stawki godzinowe dla „pospolitego” Mikołaja w Nowym Jorku (w USD)
Opracowanie własne Sedlak & Sedlak

Niezwykle pożądane w grudniowym okresie są elfy. Jednak te w wersji amerykańskiej muszą spełniać jedno ważne kryterium – cechować się niskim wzrostem.

Niełatwo jest znaleźć osobę niskiego wzrostu, szczególnie do pracy w charakterze elfa w okresie świątecznym. Porządny i szanujący się Mikołaj powinien zaś mieć u boku przynajmniej jednego. Stawka dla elfa to średnio 80 USD za godzinę pracy.

Warto jednak zaznaczyć, że w przypadku prac „dorywczych” (maksymalnie do kilku dni) często nie są zawierane żadne formalne (pisemne) porozumienia.

Dopiero przy dłuższym angażu (gdy czas pracy liczy się w tygodniach) stosuje się formy zatrudnienia w oparciu o umowę. Faktem jest również, że Ci najbardziej „eksluzywni” Mikołajowie, otrzymujący ponad 100 USD na godzinę, nie potrzebują długo pracować, by zarobić na prezenty dla bliskich.

Teresa Hantz
Sedlak & Sedlak
wynagrodzenia.pl

Przeczytaj również:

1. Zarobki za prace dorywcze w okresie świątecznym
2. Zarobki Świętego Mikołaja
3. Co nowego w Specjalnych Strefach Ekonomicznych ?

Wielu pracowników myśli o bożonarodzeniowym przyjęciu w firmie bez entuzjazmu. Bo znowu trzeba będzie „dobrze się bawić” i udawać, że wszyscy jesteśmy „jedną rodziną”. W Europie i na świecie obowiązują już całkiem inne trendy w modzie na świąteczne imprezy.

U nas wszystko przebiega według utartego schematu: spotykamy się w firmie albo restauracji, składamy sobie życzenia, dzieląc się opłatkiem, a potem jemy, pijemy, rozmawiamy, w końcu rozchodzimy się do domów.

Ten zwyczaj przyszedł do nas z Zachodu. Tam jednak impreza świąteczna w firmie jest o tyle naturalna, że wielu ludzi tak czy inaczej spędza Boże Narodzenie właśnie na przyjęciach, z przyjaciółmi, zamiast w podniosłej atmosferze świętować z rodziną. Badania wskazują jednak, że oczekiwania wobec takich imprez zaczynają się zmieniać po obu stronach oceanu.

W Kanadzie prawie 70 proc. pracowników twierdzi, że nie przepada za służbowymi wigiliami, bo szefostwo nie bierze pod uwagę faktu, że nie wszyscy obchodzą Święta . Naprzeciw takim oczekiwaniom pracowników wyszli Belgowie i Francuzi. Nie nazywają swoich imprez służbowych „wigiliami”.

Często są to po prostu spotkania, na które pracownicy różnych narodowości i wyznań przynoszą swoje tradycyjne dania, by przy wspólnym stole opowiedzieć o rodzimych tradycjach i zwyczajach świątecznych.

W większości polskich firm nie pracuje aż tylu imigrantów, by zrodziła się potrzeba odchodzenia tradycyjnej bożonarodzeniowej oprawy. Jednak szefostwo powinno uwzględnić oczekiwania pracowników związane ze służbową imprezą poprzedzającą Święta. – Można rozesłać maila z prośbą o pomysły na formułę takiego spotkania albo wystawić w firmie pudełko, do którego każdy będzie mógł wrzucić kartkę z własną propozycją.

Dzięki temu unikniemy podstawowych błędów, jakie popełnia się na bożonarodzeniowych imprezach, czyli np. przesadnego infantylizmu. Rozumiem obecność choinki czy stroików z bombkami, ale słyszałam o firmach, które zaprosiły Mikołaja! – mówi Izabela Kielczyk, psycholog biznesu, coach.

– Szefowie często nie wiedzą, co zrobić, aby na imprezie panowała sympatyczna atmosfera i decydują się na ryzykowne rozwiązania, które u części pracowników wywołują śmiech, u innych – zażenowanie.

Wewnętrzne „badanie opinii” pozwoli ustalić, czy pracownicy w ogóle życzą sobie firmowej wigilii. Np. aż dwie trzecie Brytyjczyków wolałaby, aby takich imprez nie było . Twierdzą, że nie mają ochoty słuchać biurowych plotek, a świętowanie w czasach kryzysu to spory wydatek. Dlatego 40 proc. brytyjskich firm w tym roku zrezygnuje z pracowniczej wigilii .

Również w Polsce badano preferencje związane z przedświątecznymi spotkaniami firmowymi. Jeszcze dwa lata temu przeważająca większość zatrudnionych uważała, że taka impreza to miły zwyczaj .

Choć generalnie Polacy wykazują pozytywne nastawienie do firmowych wigilii, pracodawca powinien pamiętać o kilku zasadach związanych z organizacją tego typu spotkania: – Nie wszyscy w firmie są wierzący, a jeśli nawet są, nie muszą mieć ochoty na dzielenie się opłatkiem z kolegami z pracy.

Dlatego zrezygnowałabym z tej tradycji. Wystarczy, że ludzie po prostu złożą sobie życzenia – mówi Izabela Kielczyk. – To samo dotyczy kolęd odtwarzanych podczas firmowej wigilii.

Pewne zwyczaje po prostu zanadto kojarzą się z kameralnymi, rodzinnymi obchodami i nie należy na siłę przeszczepiać ich na służbowy grunt. Co więcej, niektóre firmy kultywują zwyczaje z podstawówek, np. pracownicy losują osobę, której zrobią prezent. To absurd! Dlaczego mam kupować coś Basi z księgowości, którą widuję dwa razy w roku? Jeśli szef chce obdarować pracowników, niech wręczy każdemu z nich to samo.

To może być coś drobnego, np. słodycze. Będzie miło, jeśli przełożony dołączy do takiego prezentu osobistą dedykację. Wtedy pracownik będzie wiedział, że nie dostaje go „z rozdzielnika” – radzi Izabela Kielczyk.

Wsłuchanie się w opinie pracowników pomoże w wyjaśnieniu wielu świątecznych nieporozumień. Np. firmy w ramach prezentu często wręczają nam talony na zakupy. Tymczasem z sondaży wynika, że wielu Polaków wolałoby, aby ich pracodawcy inaczej wydali te pieniądze.

Szefowie popełniają też błąd, organizując wigilię na ostatnią chwilę przed Świętami. – Szef musi pamiętać, że jego pracownicy wolą ostatnie dni przed Bożym Narodzeniem spędzić w domu albo na zakupach – mówi Izabela Kielczyk i jeszcze raz przypomina, że zadaniem służbowej wigilii nie jest zastępowanie tej prawdziwej, rodzinnej.

W tym pierwszym przypadku ważna jest integracja zespołu i stworzenie szansy, by ludzie poznali się z innej niż tylko zawodowa strony. Warto więc zadbać, aby firmowa Wigilia stanowiła dla pracowników przyjemność, nie zaś zło konieczne.
Źródło: www.izabela.kielczyk.pl

Przypisy
[1] http://www.moneyville.ca/blog/post/1083802–employees-don-t-want-just-christmas-parties
[2] http://www.theglobalrecruiter.com/news/63-per-cent-of-employees-would-prefer-to-avoid-the-office-xmas-party/1571
[3] http://www.londonlovesbusiness.com/news/london-firms-axe-christmas-parties/1009.article
[4] Sonda przeprowadzona przez portal Pracuj.pl w 2009 r.

Przeczytaj również:

1. Zebrania firmowe – zło konieczne?
2. Urlop Polaka: tani, krótki, męczący
3. Nie i koniec?

„Nigdy nie ma dość czasu, aby zrobić wszystko, ale zawsze jest dość czasu, aby zrobić rzeczy najważniejsze”
Brian Tracy

Niezależnie od tego, czy zarządzasz międzynarodową korporacją, czy samym sobą, konieczne jest właściwe korzystanie z posiadanych zasobów. Jedne z nich kupujesz, drugie sprzedajesz, inne gromadzisz, a jeszcze inne zużywasz. Czasem jednak nie można zarządzać, gdyż nikt nie posiada go na własność

„Czas to pieniądz” mówi stare przysłowie. Niestety, działa to tylko w jedną stronę. Żadne pieniądze nie kupią straconego czasu i dlatego tak ważne jest, aby rozsądnie z niego korzystać.

Pomyśl, ilu wynalazców zyskało sławę, ponieważ wynalazło ten sam wynalazek rok, miesiąc, czy nawet godzinę wcześniej, niż ich rywale.

Ile firm odniosło wielki sukces finansowy i utwierdziło swoją markę tylko dlatego, że wyprzedziły konkurencję przy wprowadzaniu na rynek nowego produktu? Ile osób otrzymało awans tylko dlatego, że potrafiły zrobić w tym samym czasie więcej, niż ich współpracownicy?

To, że jedna osoba potrafi osiągnąć w tym samym czasie o wiele więcej niż inni, nie jest wynikiem wyższego poziomu inteligencji, czy jakiegoś wybitnego talentu. Tym, co wyróżnia taką osobę, jest jej zdolność do podejmowania właściwych działań i wykonywania ich w jak najprostszy i najskuteczniejszy sposób.

Czy nieumiejętność zarządzania sobą w czasie oznacza skazanie na porażkę? Zdecydowanie nie! Jeżeli jeden człowiek coś potrafi, każdy może się tego nauczyć, o ile jest gotowy zapłacić za to odpowiednią cenę. Tą ceną jest czas i wysiłek włożony w naukę. Jest to jednak czas i wysiłek dobrze zainwestowany.

Benjamin Franklin trafnie stwierdził, że uncja prewencji jest warta funta leczenia. Poświęcając kilka godzin na naukę efektywnego zarządzania sobą w czasie, zyskujemy całe tygodnie a nawet lata, które mogłyby być stracone. Wysiłek poświęcony nauce zarządzania sobą w czasie zwraca się w ilości wypoczynku, na który wcześniej nie mieliśmy czasu.

Kto potrzebuje zarządzać sobą w czasie?

Każdy. Niezależnie od tego, co robisz, twoja umiejętność zarządzania sobą w czasie wpływa na jakość twojego życia, zarówno w sferze zawodowej, jak i prywatnej. Nawet, jeżeli wydaje Ci się, że posiadasz nieograniczone zasoby czasowe, pamiętaj, że liczy się jakość, a nie ilość. Jeżeli cierpisz na nadmiar czasu, to obok jego chronicznego braku najlepszy dowód, że musisz się jeszcze dużo nauczyć.

Jeśli jesteś pracownikiem firmy, od tego, jak zarządzasz sobą w czasie zależy, jak dobrze wywiązujesz się ze swoich obowiązków. W przyszłości przekłada się to na szanse awansu, wzrost zarobków oraz większą satysfakcję z wykonywanej pracy.

Od umiejętności zarządzania sobą w czasie zależy także Twój rozwój osobisty, który otwiera Twoją drogę do samorealizacji. Dzięki tej umiejętności, będziesz mógł także więcej czasu poświęcić na rzeczy, które są dla Ciebie najważniejsze, takie jak Twoja rodzina, przyjaciele, czy zainteresowania.

Efektywnie zarządzając sobą w czasie nabierasz pewności siebie i łatwiej radzisz sobie z pojawiającymi się przeciwnościami. Zyskujesz kontrolę nad swoim życiem, dzięki czemu jesteś mniej podatny na stres i łatwiej podejmujesz decyzje.

Zaczynasz myśleć bardziej kreatywnie i zapobiegasz problemom, zanim się pojawią. Zastanów się, czy gdybyś był pracodawcą, nie chciałbyś zatrudnić i szybko awansować takiego pracownika?

A może jesteś już menedżerem i zarządzasz własnym zespołem? Pomyśl, ile bylibyście w stanie razem osiągnąć, gdyby każdy członek Twojego zespołu potrafił wykonywać swoje obowiązki szybko i efektywnie, a jednocześnie wiedziałby zawsze, które działania są najważniejsze dla sukcesu danego działu i całej firmy.

Zastanów się, jak szybko moglibyście wyróżnić się na tle innych, gdyby każdy z Twoich pracowników potrafił myśleć przyszłościowo i dostrzegał nadarzające się okazje.

Nigdy nie będziesz efektywny w roli menadżera, jeżeli Twoi podwładni nie będą potrafili efektywnie wykonać powierzonych im zadań. Jeżeli jednak Twój zespół potrafiłby samodzielnie osiągać ustalone wspólnie cele, mógłbyś zaoszczędzić ogromną ilość czasu i poświęcić go sprawom najważniejszym.

Jeżeli jesteś właścicielem firmy, zdajesz sobie z pewnością sprawę, że aby wyróżnić się na rynku, musisz oferować swoim klientom coś innego, lepszego, lub tańszego niż konkurencja.

Im większa będzie efektywność Twoich pracowników, tym więcej będziesz mógł zaoszczędzić, a środki przeznaczone na szkolenie personelu zwrócą się bardzo szybko.

Im więcej czasu Twoi pracownicy będą poświęcali sprawom najważniejszym, tym większa będzie szansa, aby Twoja firma prześcignęła konkurencję.

Im lepiej Twoi pracownicy będą zarządzać sobą w czasie i samodzielnie wywiązywać się z powierzonych im odpowiedzialności, tym łatwiejsza, ciekawsza i bardziej satysfakcjonująca stanie się Twoja praca. Będziesz mógł w pełni zająć się przyszłością i rozwojem swojej organizacji, a resztę powierzyć swoim pracownikom.

Od umiejętności zarządzania sobą w czasie przez Ciebie i osoby w Twoim otoczeniu, zależy Twój sukces zawodowy, i osobisty, oraz sukces Twojego zespołu. Zależy od niej także sukces organizacji, w której pracujesz, lub którą zarządzasz.

Rozwijając tą jedną umiejętność, zyskasz czas i środki potrzebne do zdobycia wszystkich innych umiejętności, które z różnych powodów potrzebujesz. Zacznij pracować w pełni, abyś mógł też w pełni wypoczywać i w pełni korzystać z życia!

Joanna Waśków
Treco Sp. z o.o.

Przeczytaj również:

1. 7 kroków do odzyskania nadpłaconego podatku
2. Rodzice będą mogli zaczynać pracę o różnych godzinach
3. Zarządzanie czasem? Teoretycznie każdy może się tego nauczyć…

Wielu ludzi na pogrzebie bliskiej osoby pragnie po raz ostatni pożegnać się ze zmarłym. Rodzina chce zapamiętać go takim, jakim był za życia. Ciało powinno być zatem godnie zaprezentowane w trumnie oraz zabezpieczone przed pierwszymi oznakami rozkładu. Osobą, która bierze te zadania na siebie jest tanatopraktor.

Milion zadań „na karku”
Tanatopraktor jest ostatnią osobą zajmującą się ciałem zmarłego. Kiedy zakończy swoje zadanie, ciało będzie gotowe do pochówku. W związku z tym, funkcję tanatopraktora należy raczej łączyć z funkcją pracownika zakładu pogrzebowego. Jest to zgodne z klasyfikacją zawodów i specjalności przygotowaną przez Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.

W klasyfikacji znajduje się bowiem informacja, że do zadań zawodowych pracownika zakładu pogrzebowego (kod zawodu: 5143) oprócz sprzedaży usług i akcesoriów pogrzebowych, transportu ciała, ewentualnej kremacji zwłok i organizacji uroczystości, należy także przygotowywanie ciała zmarłego do ceremonii pogrzebowej. Podsumowując, zadaniem tanatopraktora, zwanego także tanatopraktykiem, jest zabezpieczenie i przygotowanie ciała do pochówku.

Istnieje wiele zabiegów umożliwiających estetyczną i bezpieczną ekspozycję ciała w trakcie pogrzebu. W ofercie większości domów pogrzebowych współpracujących z tanatopraktorami znajdują się usługi związane z toaletą pośmiertną, czasową konserwacją ciała oraz tanatokosmetyką. Istnieje także możliwość wykonania bardziej skomplikowanych usług jak balsamacja, a nawet rekonstrukcja zwłok (tanatoplastyka).

Popularność usług
Oczywiście nie każde ciało jest poddawane pełnej gamie zabiegów. Zakres obowiązków tanatopraktyka jest uzależniony od wymagań stawianych mu przez rodzinę, okoliczności zgonu oraz terminu pogrzebu. Każdorazowo ciało zostaje poddane kilku standardowym procedurom. Do tych podstawowych działań zalicza się: mycie, ubiór i zabezpieczenie ciała.

Zabiegi tanatokosmetyczne, rozumiane jako sztuka robienia makijażu i wizażu w celu zakrycia oznak śmierci, jest uzależniona od woli rodziny. Jeżeli rodzina nie życzy sobie nadmiernych zmian w wyglądzie zmarłego, tanatopraktor zwykle proponuje lekki makijaż ogólny. Pozostałe usługi, a więc balsamacja czy tanatoplastyka, są czynnościami dodatkowymi, wykonywanymi na specjalne życzenie klienta.

Ile takich usług wykonuje tanatopraktor w ciągu miesiąca? Uzależnione jest to od zapotrzebowania na tanatopraksję w zakładach pogrzebowych. Ilość zleceń jest ściśle uzależniona od ilości zakładów, z którymi współpracuje tanatopraktor, jednak zapotrzebowanie na zabiegi wykonywane przez nich wciąż wzrasta.

Zdaniem Kopera jest to związane z rosnącym popytem na profesjonalne usługi pogrzebowe. Rynek funeralny stale się rozwija i wzrasta zapotrzebowanie na usługi związane z przygotowaniem ciała do pochówku. Należy jednak pamiętać, że bez ukończonych szkoleń i znajomości rynku funeralnego trudno nawiązać owocną współpracę z zakładami pogrzebowymi.

Kształcenie tanatopraktorów
Potwierdzeniem wysokich kwalifikacji tanatopraktora jest ukończenie kursu dla tanatopraktyków i zdobycie certyfikatu. Kurs taki można odbyć w Polskim Centrum Balsamacji i Tanatokosmetologii.

Kurs obejmuje wykłady i zajęcia praktyczne z zakresu tanatologii ogólnej; czasowej konserwacji zwłok; mikrobiologii zabezpieczania zwłok; toalety i kosmetyki pośmiertnej; podstaw rekonstrukcji oraz BHP.

Nie każdy może zostać tanatopraktykiem. Głównymi przeciwwskazaniami jest odczuwanie strachu lub obrzydzenia w trakcie wykonywania zabiegów związanych z tanatopraksją.

Często ludzie przeceniają swoje możliwości i ostatecznie nie sprawdzają się w tym zawodzie. Należy też liczyć się z koniecznością częstego podróżowania. Większość tanatopraktyków promuje swoje usługi w całej Polsce, a nawet poza granicami kraju, dlatego niektóre zakłady pogrzebowe sprowadzają fachowców z odległych stron Polski.

Zarobki
Zarobki tanatopraktora uzależnione są od ilości zleceń i złożoności świadczonych usług. W jednym z cenników możemy przeczytać, że toaleta pośmiertna (zabezpieczenia ciała, wstępna dezynfekcja i makijaż oraz ubiór) kosztuje 150 PLN. Czasowa konserwacja to koszt rzędu 250 PLN.

Zaawansowana tanatokosmetyka to dodatkowe 50 PLN. Zdecydowanie droższe są usługi związane z tanatoplastyką. Koszty wahają się od 200 PLN przy zamaskowaniu drobnych zadrapań twarzy, do kilku tysięcy PLN przy pełnej rekonstrukcji.

Balsamację ciała wycenia się na około 500 PLN. Przy kilkunastu zleceniach miesięcznie zarobki tanatopraktora wydają się być wysokie. Należy jednak pamiętać, że w cenę usług wlicza się materiały i narzędzia konieczne do wykonania zabiegu. Wynagrodzenie jest też związane ze specyfiką pracy, którą nie każdy może i chce podejmować.

Źródło: portal rynekpracy.pl

Przeczytaj również:

1. Bioinformatyk – zawód przyszłości
2. Nowa stawka VAT na szkolenia od 2011 roku
3. Potrzebna definicja kursu

Agencje pracy tymczasowej już dawno przestały być nowszą i ładniejszą wersją pośredniaka. Coraz częściej ich usługi wykraczają poza delegowanie pracowników podczas sezonowych szczytów produkcji lub usług w przedsiębiorstwach.

Trzon działalności agencji pracy tymczasowej wciąż tworzy outsourcing procesu rekrutacji i selekcji pracowników (RPO). Zdecydowana większość osób mających wpływ na zatrudnianie pracowników, otwarcie mówi o problemach ze znalezieniem tych właściwych.

Zmieniły się czynniki zewnętrzne takie jak poziom bezrobocia, liczba osób aktywnie poszukujących pracy, a także oczekiwania samych kandydatów. Wewnętrzne działy HR nie zawsze są w stanie nadążyć za tymi zmianami.

Outsourcing procesu rekrutacji to rozwiązanie przeznaczone dla firm, które szukają pracowników o ściśle określonej specjalizacji oraz takich, które prowadzą rekrutacje masowe.

Zlecając projekty rekrutacyjne zewnętrznej firmie, mogą zredukować rotację personelu, zmniejszyć inwestycje związane z rekrutacją talentów oraz skoncentrować się na podstawowej działalności.

Zatrudniając ekspertów z zewnątrz, firma może liczyć na efektywniejsze wykorzystanie czasu – ekspert pracuje tylko wówczas, gdy jest rzeczywiście potrzebny, niekoniecznie na pełnym etacie.

Takie rozwiązanie przyczynia się do redukcji kosztów. Firma specjalizująca się w outsourcingu rekrutacji ma doświadczenie, dysponuje różnorodną bazą kontaktów do potencjalnych kandydatów, potrafi zdefiniować ryzyka związane z procesem rekrutacyjnym i zaproponować działania zastępcze.

Takich narzędzi nie posiada firma zaczynająca działalność ani taka, która posiada już własny dział HR. Nieznajomość rynku pracy w danym sektorze oraz specyfiki danego stanowiska może skutkować pomyłkami w ocenie kluczowych kompetencji pracownika.

Wiedza, sprawdzone metody weryfikacji kompetencji kandydatów, znajomość specyfiki poszczególnych rynków zarówno od strony potrzeb pracodawców, jak i oczekiwań pracowników z którymi konsultanci budują długotrwałe relacje to bezcenne narzędzia, którymi dysponują wyłącznie firmy specjalizujące się outsourcingu rekrutacji.

- Firmy, które zdecydują się na skorzystanie z RPO mogą liczyć na to, że zewnętrzna firma przejmie wszystkie zadania procesu rekrutacji – analizę potrzeb i przyjętej strategii rekrutacji, działania operacyjne mające na celu pozyskanie i ocenę najlepszych kandydatów, obsługę komunikacyjną i logistyczną całego procesu, wdrożenie do pracy zatrudnionego pracownika oraz ocenę efektywności podjętych działań. To skuteczne i sprawdzone rozwiązanie dla przedsiębiorstw, które prowadzą rekrutacje na dużą skalę, rekrutują duże wolumeny pracowników, prowadzą rekrutacje w wielu lokalizacjach, na wiele stanowisk jednocześnie oraz poszukują pracowników o specyficznych kwalifikacjach – wyjaśnia Grażyna Chmielowska, dyrektor sprzedaży i operacji Adecco Poland.

Szkolenia szyte na miarę
Coraz częściej wymagania klientów odnośnie kompetencji przyszłych pracowników są bardzo skonkretyzowane, a wręcz niszowe.

Niekoniecznie muszą one iść w parze z umiejętnościami potencjalnych pracowników. W odpowiedzi na zapotrzebowanie na ściśle wykwalifikowane kadry Adecco Poland planuje wprowadzenie usługi indywidualnego przygotowania pracowników pod kątem konkretnych wymagań danego pracodawcy.

Adecco, pod okiem ekspertów, będzie szkoliło pracowników z bardzo wyspecjalizowanej dziedziny, tak aby nabyli ściśle określone kompetencje wymagane przez pracodawcę.

- Przykładowo: kandydat znający doskonale obsługę danego programu komputerowego, będzie musiał nauczyć się obsługi aplikacji z której na rynku korzysta tylko jego przyszły pracodawca. Pracodawca nie traci czasu na wdrażanie i uczenie pracownika – mówi Grażyna Chmielowska.

Wynajem dwa w jednym
Kryzys gospodarczy uświadomił wielu firmom konieczność poszukiwania rozwiązań mających na celu optymalizację i uelastycznienie ich działań, racjonalizację kosztów i poszukiwanie oszczędności.

Odpowiedzią na te potrzeby jest projekt „Wynajem wózka widłowego wraz z operatorem”, stworzony przez Adecco Poland i Toyota Material Handling Polska. Pozwala ona pracodawcom łączyć usługę wynajmu urządzeń do transportu wewnętrznego z usługą zatrudnienia pracownika tymczasowego.

- Korzyści to przede wszystkim oszczędność czasu i minimalizacja kosztów związanych z inwestycją w sprzęt i zatrudnienie operatora. Klienci nie ponoszą ryzyka związanego z inwestycją w sprzęt do transportu wewnętrznego i zatrudnianiem operatorów. Mają także możliwość dostosowania potrzeb sprzętowych i kadrowych do specyfiki działania – tłumaczy Grażyna Chmielowska.

Ponadto wynajem wózka widłowego wraz z operatorem ułatwia zarządzanie i planowanie budżetów oraz racjonalizację kosztów. Dodatkowym atutem jest to, że klient nie musi tracić czasu na doszkalanie pracownika ponieważ agencja rekomenduje mu personel, który doskonale radzi sobie z obsługą maszyny, której potrzebuje.

Zmasowana kooperacja
W okresach wzmożonego zapotrzebowania na pracowników firmy często poszukują w krótkim czasie nawet kilkuset dodatkowych osób do pracy tymczasowej.

Aby uzyskać dostęp do personelu decydują się na współpracę z kilkoma agencjami pracy tymczasowej. Jednak gdy w bardzo złożonym procesie rekrutacji udział bierze więcej niż jeden dostawca personelu, mamy do czynienia z różnymi standardami działania, różnicami we wdrażaniu nowo zatrudnionych osób, innymi metodami zarządzania personelem, a także inną polityką informacyjną.

Często skutkuje to niebezpiecznym chaosem, a trudności w komunikacji z kilkoma pośrednikami mogą negatywnie odbić się na całym projekcie.

Adecco Poland z myślą o tak skomplikowanych projektach wprowadził Master Vendoring – usługę polegającą na dostarczaniu pracowników przy jednoczesnej koordynacji pracy wszystkich innych dostawców personelu.

Dzięki temu klient ma gwarancję jednakowych standardów kontroli kwalifikacji, kompetencji kandydatów oraz przebiegu procesów związanych z rekrutacją i pracą zatrudnionych osób.

Ponadto klient oszczędza czas, ponieważ w imieniu wszystkich poddostawców kontaktuje się z nim tylko Adecco Poland, a cały proces jest szybciej i sprawniej realizowany.

- Rola Adecco polega na monitorowaniu i weryfikacji działań pozostałych podwykonawców, oraz przejęciu odpowiedzialności za standaryzację procesu rekrutacji i jego sprawny przebieg.
Równie istotną zaletą jest jedna faktura czyli ułatwienie procesu rozliczania i kontrolingu. Ponadto Master Vendor bierze na siebie całkowitą odpowiedzialność za finalne wykonanie usługi – komentuje Grażyna Chmielowska, dyrektor sprzedaży Adecco Poland.

Przeczytaj również:

1. Egzamin dojrzałości… z pracy tymczasowej
2. Kończy się ustawa antykryzysowa, ale…jest praca tymczasowa
3. Specjaliści wybierają pracę tymczasową

W społeczeństwie opartym na wiedzy, umiejętne wykorzystanie kapitału społecznego w biznesie może stanowić klucz do znacznego zwiększenia efektywności biznesowej. O tym doskonale wiedzą biznesowi użytkownicy Facebook’a.

Coraz więcej firm rozumie korzyści płynące z rzetelnego pomiaru kapitału ludzkiego. Jego analiza i wykorzystanie pozwala na świadome podejmowanie decyzji biznesowych i jest niezbędnym elementem efektywnego zarządzania.

Istnieje jednak inny, subtelniejszy rodzaj kapitału, stanowiący o przewadze na rynku. Mowa tu o kapitale społecznym, który, choć kryje w sobie duży potencjał biznesowy, w przeważającej większości firm wciąż pozostaje niewykorzystany.

Czym jest kapitał społeczny?
Jak twierdzi dr Karen Stephenson, kapitał społeczny jednostki to przewaga, jaką uzyskuje ona w związku z pozycją, jaką zajmuje w sieci nieformalnych połączeń. Sieć nieformalnych połączeń powstaje spontanicznie wszędzie tam, gdzie mamy do czynienia z grupą jednostek, współpracujących i wchodzących we wzajemne interakcje.

W odróżnieniu od formalnej struktury organizacyjnej, która wyraża jedynie zakładany kształt związków i relacji, mapowanie połączeń nieformalnych ujawnia rzeczywiste ścieżki połączeń, po których dokonuje się przepływ wiedzy, informacji, norm, zachowań itp. To właśnie w nieformalnych, nienarzuconych połączeniach kryje się potencjał kapitału społecznego.

Wykorzystanie kapitału społecznego – Facebook
Potencjał kapitału społecznego jest w dzisiejszych czasach coraz częściej dostrzegany i wykorzystywany. W dużym stopniu przyczynia się do tego popularność serwisów społecznościowych, takich jak Facebook.

Serwisy tego typu, umożliwiając wirtualne łączenie się ze swoimi znajomymi, ujawniają złożoną, nieformalną strukturę społeczną. Z potencjału społecznego, jaki ujawnia ta struktura korzystają następnie inne podmioty, np. firmy marketingowe.

Przykładowo, umiejętne wykorzystanie struktury połączeń społecznych leży u podstaw wielu skutecznych kampanii marketingowych, opartych np. o zasadę marketingu wirusowego.

Za ich powodzeniem stoi efektywne wykorzystanie właściwości sieci społecznej, np. rozpoznanie kluczowych jednostek – liderów opinii, mających istotny wpływ na rozprzestrzenianie się informacji i popularyzację nowych trendów w kręgach znajomych. Skuteczność sieciowych kampanii marketingowych stanowi jeden z wielu przykładów osiągania wymiernych rezultatów dzięki uwzględnieniu kapitału społecznego.

Kapitał społeczny w organizacji – co może zrobić dział HR

Podobnie jak Facebook, który ujawnia strukturę społeczną i stwarza podstawy dla skutecznych działań biznesowych, również dział HR może efektywnie użyć kapitału społecznego do zwiększenia efektywności pracy. Metodą umożliwiającą pomiar i wykorzystanie kapitału społecznego organizacji jest nowoczesna technika badawcza, jaką jest Analiza Sieci Społecznych (SNA).

Analiza Sieci Społecznych jest narzędziem służącym do badania i odwzorowywania sieciowej struktury połączeń nieformalnych. Łączy w sobie zastosowanie twardych, matematycznych wskaźników z graficznym przedstawieniem struktury połączeń.

Uwzględnienie obu tych aspektów pozwala na stworzenie kompleksowego obrazu sytuacji w firmie i wydobycie cennych danych, których nie sposób pozyskać przy użyciu tradycyjnych metod diagnostycznych.

– W społeczeństwie opartym na wiedzy, umiejętne wykorzystanie kapitału społecznego zwykle owocuje dodatkową przewagą na rynku – twierdzi Dariusz Ambroziak z Instytutu Analiz im. Karola Gaussa – W czasach w których rządzi informacja, pomijanie świadomego zarządzania kapitałem społecznym może zwiększać ryzyko biznesowe. Dotyczy to szczególnie organizacji gdzie zarządzanie wiedzą ma kluczowe znaczenie.

Zatem tak jak Facebook dostarcza opisaną sieć nieformalną do użycia przez podmioty zewnętrzne, podobnie dział HR może dostarczać w organizacji zmapowaną sieć połączeń nieformalnych dla innych pionów czy działów.

Analiza Sieci Społecznych w organizacji ma szerokie zastosowanie. Stworzenie mapy połączeń nieformalnych pozwala m.in. na optymalizację procesów zarządzania wiedzą, usprawnienie ścieżek transferu informacji itp. Dzięki SNA można usprawnić komunikację, zarówno odgórną (od prezesa/zarządu firmy do pracowników), poziomą (pomiędzy działami, pracownikami) jak i oddolną (od pracowników do zarządu).

Ponadto, określenie ścieżek przepływu informacji umożliwia efektywne planowanie szkoleń i procesów rozwojowych, dzięki rozpoznaniu ról społecznych, jakie pełnią poszczególne osoby w organizacji. Wykorzystanie tej wiedzy umożliwia dobieranie takich pracowników do szkolenia, którzy – z racji roli pełnionej w sieci – stanowiliby następnie cenne źródło wiedzy i umiejętności dla pozostałych pracowników.

Dysponowanie mapą połączeń nieformalnych może okazać się szczególnie przydatne w okresie kryzysu gospodarczego. Stworzenie mapy ścieżek, którymi rozprzestrzeniają się w organizacji informacje, umożliwia podjęcie odpowiednich działań, takich jak np. przewidywanie kierunku przepływu nieuzasadnionych obaw i szkodliwych dla efektywności firmy plotek wśród pracowników.

Dzięki temu możliwa byłaby skuteczna moderacja oraz istotne zmniejszenie negatywnych skutków dla biznesu, jakie mogłyby być rezultatem rozprzestrzenienia tego typu informacji.

Podsumowując, to czego może nauczyć się dział HR od Facebooka to przede wszystkim systematycznego mapowania i analizowania sieci nieformalnych w organizacji. Znając „układ sił”, łatwiej wprowadzać zmiany organizacyjne, ograniczać zachowania niepożądane wśród pracowników jak i promować zachowania pożądane.

Autor: Grzegorz Rajca

Przeczytaj również:

1. Program Operacyjny Kapitał Ludzki (POKL)
2. Związki zawodowe – siła bezsilnych i dialog społeczny
3. Dialog społeczny po europejsku

W świetle ostatnich badań Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), skupiającej najbardziej rozwinięte państwa świata, Polacy zajmują 2. miejsce pod względem ilości czasu spędzonego w pracy. Wyprzedzają nas tylko pracownicy z Korei Południowej.

Rzecz ma się dokładnie odwrotnie, jeśli chodzi o produktywność. Polacy znajdują się w tej kategorii na przedostatnim miejscu. Mniej produktywni są jedynie Meksykanie. Czy powodem tak niskiej wydajności – mimo wielu godzin spędzonych w pracy – jest wciąż obecna mentalność zrodzona w czasach komunizmu czy też zła organizacja pracy?

Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy jest na pewno zbyt małe zaangażowanie, niedostateczne wywiązywanie się ze swoich obowiązków i robienie wszystkiego za wyjątkiem zleconych przez przełożonego zadań.

Co pracownik robi w ciągu 45 minut?

Zasadniczo wymiar czasu pracy wynosi 8 godzin na dobę i 40 godzin w tygodniu. Powinien to być czas, który pracownik oddaje do dyspozycji firmie i który powinien przeznaczyć na wykonywanie zadań. Jednak według badań, przeciętny Polak, będąc w pracy, poświęca na sprawy prywatne ponad 45 minut.

Przyjrzyjmy się zatem, co dokładnie polscy pracownicy robią w tym czasie. Przy czym nie należy traktować tego artykułu jako instrukcji mówiącej o tym, co robić w pracy, aby się nie przemęczyć. Ma on raczej służyć przyjrzeniu się zwyczajom polskich pracowników w kwestii lenistwa i zbadaniu ich przyczyn.

Kawa i pogaduchy

Zdecydowana większość pracowników nie wyobraża sobie dnia bez kawy. Niektórzy lubią jej spożywanie połączyć z plotkowaniem z koleżanką pracującą obok lub z grupą współpracowników. Podczas dłuższych rozmów dzielą się wrażeniami z niedawno oglądanej premiery filmowej, a także opowiadają o ostatnio przeczytanej książce.

Nie omieszkają także dokładnie przyjrzeć się pozostałym pracownikom, ironizując na temat ich dziwnego zachowania czy źle wykonanych zadań. Inni z kolei niewinnie flirtują. W godzinach pracy spotykają się z obiektem swoich westchnień. Marnotrawią czas na częste żarty, zajmuje ich wysyłanie liścików i wiadomości. Niekiedy takie flirty prowadzą do romansów, co znacząco wpływa na wydajność pracownika.

Cyberlenistwo

Internet to wynalazek, bez którego zdecydowana większość mieszkańców Ziemi nie potrafi się obejść… również w godzinach pracy. Polacy odwiedzają portale społecznościowe (Facebook, NK), fora internetowe i portale z newsami, sprawdzają prywatną pocztę, przeglądają strony www, czytają internetowe wydania gazet, zajmują się bankowością online, czatują.

Surfują w sieci, aby dokonać „niezbędnych” zakupów, grają w pasjansa lub w inne gry online, a także szukają nowego etatu. Naukowcy wymyślili specjalną nazwę dla tego rodzaju zajęcia – cyberslacking (z ang. cyberlenistwo). Oznacza ono wykorzystywanie internetu w pracy, dla celów prywatnych. Zgodnie z wynikami badań firmy Gemius, internet do takich celów wykorzystuje ponad 93% Polaków. Co ciekawe, według badania „Internet w pracy”, kadra zarządzająca marnuje najwięcej czasu na cyberslacking.

Inne pożeracze czasu

W czasie leniuchowania w pracy prym wiodą także prywatne rozmowy telefoniczne. Dzwonimy do członków rodziny, znajomych. Telefonujemy, aby załatwić bieżące sprawy związane z prowadzeniem domu. Poza tym, polscy pracownicy słuchają muzyki, oglądają filmy, czytają książki, rozwiązują krzyżówki i łamigłówki.

Chętnie uczą się języków obcych, wychodzą na papierosa, nawet jeżeli nie są nałogowcami. Każdy pretekst jest dobry, żeby oderwać się od biurka i legalnie umknąć czujnemu oku przełożonego. Co więcej, w firmach funkcjonuje zasada, aby po biurze zawsze przechadzać się z grubym plikiem papierów.

Sprawia to wrażenie, jakby się właśnie coś ważnego załatwiało. A tymczasem pracownik udaje się właśnie do innego działu, aby poplotkować z kolegą, który niedawno wrócił z urlopu.

Z czego wynika lenistwo w pracy?

Jak pokazują badania, lenistwo w pracy nie jest rzadkim zjawiskiem. Jakie mogą być jego przyczyny? Psychologowie biznesu uważają, że towarzyszy ono nam wtedy, gdy nie lubimy pracy lub pracodawcy bądź siebie samego. Aby wyzbyć się lenistwa,  powinniśmy kształtować dobrą relację z przełożonym i ze współpracownikami.

Lenistwo w pracy może być także wynikiem mało atrakcyjnego charakteru pracy. Wybieramy pogaduszki lub buszowanie w sieci, gdy jest ona monotonna, jednostajna, nie angażująca emocjonalnie, zbyt łatwa, zbyt prosta w stosunku do naszych kwalifikacji.

Takie cechy prowadzą do znużenia, które jest psychicznie trudne do zniesienia. Wynika ono również z subiektywnego stosunku człowieka do wykonywanej pracy. Istnieją dwa odmienne podejścia. Szczególnie drugie sprzyja rozleniwieniu. W pierwszym traktuje się pracę jako wartość autoteliczną.

Osoby o takim podejściu uważają, że warto być pracowitym, że praca nadaje sens życiu, a dobre wykonywanie obowiązków, wcześniej czy później, przynosi nagrodę lub sukces. Drugie podejście do pracy wiąże się z instrumentalnym jej traktowaniem.

Owi pracownicy uważają, że „praca nie musi sprawiać satysfakcji, najważniejsze, żeby przynosiła odpowiednie korzyści materialne, a jeśli ich nie przynosi, to nie warto się w nią angażować; że praca to przede wszystkim sposób na zdobycie pieniędzy”.

Według badań CBOS, aż 31% Polaków uważa, że w pracę nie warto się zbytnio angażować, jeśli nie przynosi ona odpowiednich korzyści. Z kolei 44% raczej się z tym nie zgadza.

Próżnowanie vs. zmęczenie

Próżnowanie w pracy wcale nie oznacza, że efektywnie odpoczywamy i do domu wrócimy wypoczęci. Wyszukiwanie coraz to nowych sposobów na jej unikanie męczy. Natomiast podczas krótkich przerw powinno się efektywnie odpoczywać fizycznie i psychicznie.

Jest wskazane, aby co godzinę lub dwie wstać od biurka, poruszać się, pochodzić i głębiej pooddychać. Jednakże w przypadku odpoczynku psychicznego możemy zastosować tzw. płodozmian, wykonując naprzemiennie, np. co pół godziny, różne czynności. W ten sposób poszczególne partie mózgu odpoczywają, podczas gdy inne pracują. I tak na zmianę.

Obowiązujące przepisy wyraźnie podkreślają, że czas pracy powinien być w pełni wykorzystany na pracę zawodową. Załatwianie spraw osobistych, społecznych i innych niezwiązanych z pracą, jest dopuszczalne jedynie w nieuniknionych przypadkach.

Dla własnego zdrowia i wydajności w pracy powinniśmy robić krótkie i efektywne przerwy. Nie należy natomiast zamieniać owych przerw w niekończące się nicnierobienie. W przypadku, gdy brakuje nam zaangażowania i nie wywiązujemy się ze swych obowiązków, które wydają się nam zdecydowanie nieciekawe, lepiej jest zmienić pracę. Przyniesie to pożytek dla nas samych i pracodawców – byłych i potencjalnych.

Hanna Buchcic

treco.pl

Przeczytaj również:

1. Polacy planują urlopy w agencjach pracy
2. Kosztowna nieobecność w pracy
3. Polacy wracają do pracy w Polsce

Zmieniający się rynek pracy oraz wzrastające oczekiwania pracodawców stawiają przed dyrektorami i managerami personalnymi nowe wyzwania. HR manager przestał być osobą odpowiedzialną wyłącznie za rekrutację pracowników czy system wynagrodzeń. Dziś to doradca, PR-owiec oraz inicjator zmian w organizacji.

Jeszcze 10 lat temu pracownik działu personalnego postrzegany był zupełnie inaczej. Odpowiedzialny był on głównie za zapewnienie właściwej ilości pracowników w firmie czy naliczanie wynagrodzenia. Przedsiębiorstwa nie sądziły, że w tym zakresie może być potrzebna bardziej zaawansowana funkcja. Obecnie rola dyrektora personalnego zaczyna sięgać o wiele dalej.

Jest on strategiem i konsultantem. Ma zagwarantować wzrost konkurencyjności przedsiębiorstwa na drodze efektywnego wykorzystania kapitału ludzkiego. – Przez ostatnie kilka lat nastąpiły istotne zmiany w postrzeganiu osób związanych z HR. Obserwowaliśmy zachodnie firmy, które znacznie wcześniej zaczęły wdrażać rozwiązania obecnie zyskujące popularność w naszym kraju – mówi Sylwia Sędrowicz z Job Trainings (Grupa Job).

Walka o talenty
Nową rolę dyrektora HR wymuszają zmiany na rynku pracy. Konkurencyjność rynkową firmy może zagwarantować jedynie stworzenie tzw. organizacji uczącej się. Powinna ona charakteryzować się wysokim poziomem zdolności adaptacyjnych do zmieniających się realiów rynku.

Dyrektorzy personalni muszą dbać o to, by przedsiębiorstwo w każdym momencie dysponowało kadrą o kompetencjach odpowiadających jej bieżącym potrzebom. Są odpowiedzialni za pozyskiwanie, rozwijanie i motywowanie najbardziej wartościowych pracowników.

W warunkach niedoboru wykwalifikowanej kadry i wkraczania na rynek pracy nowego pokolenia kandydatów, dla których wynagrodzenie przestało być jedyną motywacją do podjęcia pracy, jest to szczególnie trudne zadanie. Przedsiębiorstwa muszą konkurować ze sobą o najlepszych specjalistów z branży, wykorzystując do tego celu m.in. narzędzia z zakresu employer brandingu

Partner strategiczny
Dyrektor personalny staje się równorzędnym partnerem biznesowym, który ma realny wpływ na osiągane przez firmę wyniki. Ponieważ właściwa realizacja strategii organizacji nie byłaby możliwa bez kompetentnej i zmotywowanej kadry powinien on współpracować z zarządem w zakresie jej tworzenia.

Z tego też względu ważne jest, aby HR manager dogłębnie zrozumiał zasady rządzące biznesem, który obsługuje. Dopiero powiązanie ich z określonymi technikami HR może przynieść firmie wymierne korzyści w postaci wzrostu konkurencyjności i zysków.

Przeczytaj również:

1. Po raz trzeci ruszyła Akademia Managera HR – cykl szkoleń dla managerów HR !
2. Opieka finansowa – nowe narzędzie motywacji pracowników
3. Niepełnosprawni- nowe szanse na rynku pracy