Portal HR - hrtrendy.pl

Branża IT w rękach programistów

admin — Thu, 17 May 2012 07:06:10 +0000

Według analizy ofert pracy umieszczanych na portalu monsterpolska.pl, pracodawcy z branży IT poszukują głównie programistów. Co trzecie ogłoszenie dotyczyło tego stanowiska pracy.
Kandydaci zajmujący się programowaniem mogą liczyć na duży wybór spośród ofert pracy w branży IT. Aż 31% pracodawców publikujących ogłoszenia o pracę na portalu kariery monsterpolska.pl poszukuje programistów. W tym 7% ofert zawiera wymóg znajomości systemu Java Script, a 3% C/C++.

W branży IT znajdą także pracę testerzy. Ponad 4% ogłoszeń na monsterpolska.pl dotyczyło tego typu stanowiska.

Ogłoszenia dotyczyły również stanowisk: supervisorów, do których obowiązków należy zapewnienie efektywnej pracy zespołu programistów (3% ofert), inżynierów do spraw jakości oprogramowania (2%), administratorów aplikacji (1%) oraz specjalistów do spraw sprzedaży oprogramowania (1%).

Od kandydatów w branży IT wymaga się głównie wykształcenia kierunkowego, wiedzy specjalistycznej oraz doświadczenia. Duże znaczenie ma również znajomość języków obcych.
Kandydaci mają największą szansę na pracę w województwie mazowieckim, małopolskim i śląskim.

Przeczytaj również:

Prezes Yahoo odchodzi z powodu nieprawdziwych danych w CV

admin — Thu, 17 May 2012 06:40:46 +0000

„Jak podaje serwis Bloomberg, prezes Yahoo odchodzi z powodu nieprawdziwych danych w CV – Scott Thompson, który w styczniu przeszedł do firmy z eBaya, żeby ratować zagrożony portal internetowy, odchodzi ze stanowiska, ponieważ podane przez niego dane na temat wykształcenia okazały się nieprawdziwe. To ciekawy przypadek, który mógłby zdarzyć sie i u nas.

Niezależnie od kraju rynek pracy jest silnie wyczulony na prawdomówność kandydatów. O ile coraz bardziej akceptowane jest, że CV kandydata nie musi być kwestionariuszem jak z policyjnego wywiadu i może zawierać elementy marketingowe, to podane fakty i daty powinny się zgadzać. Z pewną niechęcią, ale i ze zrozumieniem, jest np. w Polsce akceptowane, że kandydaci nie podają daty urodzenia, aby nie narazić się na dyskryminację ze względu na wiek.

Oznacza to też eliminowanie dat pozwalających ten wiek wyliczyć, np. ukończenia studiów. Mimo, że ten anglosaski zwyczaj stanowi pewien kłopot dla rekrutujących, nie protestują. Gdyby natomiast kandydat wpisał fałszywą datę urodzenia, nie mógłby liczyć ani na zrozumienie ani na pobłażliwość. Inny przykład – niektórzy kandydaci pomijają w CV krótsze lub odległe w czasie okresy zatrudnienia.

Mają prawo to zrobić jeśli uznają, że te okresy nie wnoszą nic do doświadczeń, które uznają za istotne dla stanowiska, o które aplikują. To prawo zasadniczo jest uznawane, choć „kwestionariuszowe” tradycje naszych działów kadr powodują, że niekiedy mogą pojawić się niewielkie pretensje w związku z takim, skądinąd logicznym, działaniem. Natomiast podanie fałszywych danych o miejscach pracy, zajmowanych stanowiskach czy zrealizowanych projektach spotka się, słusznie, z jednoznacznym potępieniem i prawdopodobną dyskwalifikacją kandydata.

Nie trzeba jednak złej woli i chęci sfałszowania rzeczywistości, aby mieć wątpliwości co do zapisów w CV. Dylematy mają osoby, które w burzliwych latach 90-tych wykonywały realne zadania w oparciu o umowy, które nieprecyzyjnie opisywały ich stanowiska czy zadania – czy podać „prawdę dokumentu” czy „prawdę prawdziwą”?

Rośnie liczba osób, które dziś wykonują zadania dla znanych z profesjonalizmu firm w ramach formalnych umów z mało znanymi organizacjami outsourcingowymi – czy mogą powołać się na rzeczywistą współpracę z firmą o znanej reputacji, mimo, że w ich formalnych dokumentach nie ma na ten temat wzmianki?

Dobrą radą dla osób wahających, co zapisać w swoim CV jest, aby pisali po prostu to, co potwierdzi były pracodawca lub uczelnia. Większość rozsądnych pracodawców pragmatycznie uznaje za prawdę to, co się rzeczywiście wydarzyło, a nie to, co jest napisane i kandydat może wesprzeć swój życiorys sukcesami, o których ktoś zaświadczy. Jednak w organizacjach przykładających wagę przede wszystkim do formalnego przebiegu procesu rekrutacji, takie postępowanie może być uznane za nadużycie.”

Paweł Gniazdowski
Ekspert zarządzania karierą, szef Lee Hecht Harrison DBM w Polsce

Przeczytaj również:

Firmy będą optymalizować koszty pracy

admin — Tue, 15 May 2012 09:00:32 +0000

Co piąta firma staje przed koniecznością optymalizacji kosztów pracy, najmniej o redukcje stanowisk boi się Dolny Śląsk – ponad 300 szefów HR, dyrektorów finansowych, managerów i pracowników działów personalnych uczestniczyło w cyklu konferencji dotyczących procesów optymalizacji kosztów pracy.

W Warszawie, Krakowie, Katowicach, Wrocławiu i Poznaniu Lee Hecht Harrison DBM wraz z Kancelarią Prawną Górnicki Durowicz Badowska-Domagała oraz Keystone Consulting Group pokazywał, jak i gdzie szukać oszczędności i minimalizować zagrożenia przy ich wprowadzaniu od strony prawnej i komunikacyjnej. Oficjalnie wystartował też projekt Konsorcjum trzech firm kompleksowo wspierających organizacje w procesach optymalizacyjnych i wdrażaniu zmian w obszarach pracowniczych.

Etatyzacja, aspekty prawne, komunikacja w trakcie zmiany czy outplacement – co najbardziej interesowało szefów HR?
Agnieszka Jagiełka, Partner Zarządzający Lee Hecht Harrison DBM: Wiele osób mówiło, że interesowało ich wszystko i doceniali kompleksowość podejścia oraz fakt, że tematy nawzajem się uzupełniały. To, co było wspólne dla wszystkich lokalizacji to prośba o więcej szczegółów na temat etatyzacji. Te metody optymalizacji kosztów z jednej strony dają części firm pole na spore oszczędności, ale są też najbardziej skomplikowane, i – jak pokazały konferencje – słabo rozpoznane przez biznes.

Podobne zainteresowanie tematami było we wszystkich lokalizacjach?
Etatyzacja najwięcej pytań wywołała na Śląsku. Także w Małopolsce były 3 firmy, które poszukiwały konkretów w tym temacie. Są to zwykle duże firmy post państwowe z branży energetycznej, hutniczej, metalurgicznej i ich dostawcy, a także duże produkcyjne przedsiębiorstwa (także z kapitałem zagranicznym).

Z rozmów z szefami HR- wynika, że dostrzegają oni w swoich organizacjach obszary, gdzie optymalizacja etatów i zmiany w strukturze zatrudnienia są ciągle możliwe. Z kolei w korporacjach międzynarodowych, które do Polski wchodziły w latach 90. i później (większość z centralą w stolicy) te procesy są już zwykle bardzo dobrze poustawiane, więc pola manewru są ograniczone.

Czy to oznacza, że na Śląsku będzie najwięcej zwolnień?
AJ: Przyczyny i powody dla których firmy decydują się na zwolnienia są różne i pewnie trudno o znalezienie prostego algorytmu. Ale jeśliby powiązać te procesy z omawianymi przez nas metodami optymalizacji kosztów, to odpowiedź brzmi „właśnie nie”. Wiele wskazuje na to, że tam są jeszcze możliwości innych działań minimalizujących koszty: modyfikacja struktur i obsady stanowisk, przesunięcia wewnętrzne pracowników w ramach zmian etatów, uelastycznianie kosztów wynagrodzeń poprzez wprowadzenie systemów premiowych czy ujednolicenie mechanizmów podwyżkowych.

Tamtejsi szefowie HR ostrożnie i z rezerwą mówili o redukcjach zatrudnienia w najbliższym czasie. Są oczywiście zainteresowani tematem optymalizacji kosztów, sprawdzają różne możliwości, chcą wiedzieć więcej, ale na razie tylko nieliczni przygotowują się do podobnych procesów. W Warszawie czy Poznaniu więcej osób wprost ujawniało, że takie wyzwania mogą ich czekać w najbliższej przyszłości.

Jaki procent firm będzie w takim razie redukował liczbę stanowisk? Chyba trudno to sprawdzić, bo takie procesy zwykle przygotowuje się bez rozgłosu.
Gdyby zapytać wprost, to rzeczywiście mało kto się przyzna, chyba że proces jest już na tyle zaawansowany, że dana firma szuka partnerów do jego przeprowadzenia. Gdy jednak w ankietach pokonferencyjnych pytaliśmy, czy prezentowane w trakcie konferencji treści są dla nich istotne, to okazuje się, że dla 95% tematy poruszane na konferencji są do wykorzystania w ich firmach (odpowiednio 51% „tak i zdecydowanie tak”, a 45% „raczej tak”).

Możemy potraktować Uczestników konferencji jako próbkę reprezentatywną dla rynku przedsiębiorstw zatrudniających ponad 100 pracowników, zwykle z kapitałem zagranicznym, ale też i dużych firm giełdowych, znanych, wiodących pracodawców w regionach. Wówczas jeśli uwzględnić fakt, że realnie na konferencji pojawiły się osoby, które temat dotyczy, stanowiły one 25% tych, którzy mogli przyjść.

Nawet jeśli weźmiemy poprawkę na to, ile osób i dlaczego przychodzi, bądź nie na konferencje, daje to możliwość ostrożnego szacunku, że co piąta firma (z grupy opisanej poniżej) myśli lub już działa na rzecz optymalizacji kosztów pracy.Największym zaskoczeniem dla uczestników było uświadomienie sobie, że procesy te są tak skomplikowane, i że jest tyle elementów, które trzeba wziąć pod uwagę, że o finalnym sukcesie mogą zadecydować nie działania czysto operacyjne, ale np. komunikacja.

Dla wielu osób rzeczą nową było, że wiele rozwiązań jest już na polskim rynku przetestowanych i że istnieją gotowe zestawy case’ów, dobrych praktyk, pól ryzyka, czyli że dysponujemy już sporym know-howem, gotowym do wykorzystania. A ciągle zbyt wielu menedżerów działa intuicyjnie, na zasadzie prób i błędów.

O optymalizacji kosztów słyszymy na okrągło, organizowanych jest wiele konferencji, szkoleń. Co można powiedzieć dziś nowego? Jakie odkrywcze wsparcie dać zarządzającym procesem?
Uczestnicy naszych konferencji wskazywali na trzy kluczowe aspekty:
1. Istotą dotychczas realizowanych wydarzeń tego typu były wydarzenia otwarte. Zatem firmy, które występują na takich konferencjach, a często są to firmy doradcze, muszą liczyć się z tym, że na sali siedzi ich konkurencja. Dlatego takie spotkania mają bardziej charakter handlowy, a nie merytoryczny. U nas – ze względu na rodzaj audytorium, sami przedstawiciele biznesu – była możliwość otwartej dyskusji o konkretach.

2. Przedstawiciele firm cenią „studia przypadków” i chcą o nich słuchać. Szczególnie doceniają, kiedy poza doświadczeniem konkretnej pojedynczej firmy, mogą zobaczyć szerszy obraz, wielość możliwości i rozwiązań. Bo to, że dane narzędzie sprawdziło się w firmie X nie znaczy, że sprawdzi się w Y. Zatem oczekują, że prowadzący będą mieli za sobą doświadczenia kilku, kilkunastu, a najlepiej kilkudziesięciu podobnych projektów. Chcą wiedzieć, co jest uniwersalne, a co jednostkowe.

3. Główne treści na poszczególnych konferencjach o optymalizacji często powtarzają się, są podobne. Wszak opierają się na tym samym materiale, np. na ustawie o zwolnieniach grupowych. Uczestnicy najczęściej pytają jednak nie o przepisy prawne, do których mogą dotrzeć sami, ale o sposoby rozwiązania problemu w konkretnej sytuacji, zwłaszcza tam, gdzie prawo nie jest precyzyjne, a praktyka tworzy się głównie w oparciu o wyroki Sądu Najwyższego.

Szefowie HR oceniali też projekt Konsorcjum trzech firm, wspierających organizacje w procesach optymalizacji kosztów od strony prawnej, komunikacyjnej, społecznej oraz struktur płac i stanowisk. Jakie widzieli plusy i minusy tego rozwiązania?

Konsorcjum to kompleksowe wsparcie dla firm już od początkowego momentu, kiedy stają przed koniecznością optymalizacji w obszarze kosztów ludzkich, ale nie wiedzą jeszcze, co i jak zrobić. Eksperci z trzech firm sprawdzą różne rozwiązania, nie tylko te związane z redukcją zatrudnienia.

Może jednak okazać się, i często tak się dzieje, że likwidacja stanowisk wcale nie jest potrzebna. Dużym plusem jest fakt, że zaproponowane rozwiązania nie będą się wzajemnie wykluczały, co niestety ma miejsce, gdy rekomendacje niezależnie przygotowują podmioty ze sobą nie współpracujące.

I kolejny z plusów: pracując z Konsorcjum klient ma jedną umowę, jednego project menagera i z pewnością niższą cenę, niż gdyby te same usługi negocjował osobno.Natomiast niewątpliwym ograniczeniem tego systemu jest fakt, że niektóre organizacje, aby skorzystać z jakiejś usługi, muszą zebrać po kilka ofert na poszczególne elementy, aby je porównać, tym samym nie negocjują całości, ale część oferty. Niektóre organizacje międzynarodowe mają też globalne umowy i ich elastyczność w wyborze lokalnego partnera jest niewielka.

Przeczytaj również:

Oblicz swoją emeryturę

admin — Fri, 04 May 2012 03:47:50 +0000

Na stronie popularyzującej reformę emerytalną www.emerytura.gov.pl został umieszczony kalkulator emerytalny, który pozwala obliczyć szacunkową emeryturę przed i po reformie, czyli po wydłużeniu wieku emerytalnego.

Zarówno osoby ubezpieczone tylko w ZUS, jak i członkowie OFE mogą za pomocą kalkulatora obliczyć prognozowaną wysokość swojej przyszłej emerytury.

Osoby, które rozpoczęły prace po 1999 roku (czyli po wprowadzeniu reformy emerytalnej) otrzymują wynik swojej szacowanej emerytury już po wpisaniu podstawowych danych.

Osoby, które rozpoczęły prace przed wprowadzeniem reformy emerytalnej w 1999 roku nim uzyskają wynik są kierowane na stronę „Kapitał początkowy”, gdzie muszą określić, czy chcą: automatycznie obliczyć wartość kapitału początkowego, podać wartość kapitału początkowego wyliczoną przez ZUS na dzień 1 stycznia 1999 r., lub chcą samodzielnie obliczyć wartość kapitału początkowego.

Kalkulator przewiduje również mozliwość obliczenia szacunkowej emerytury przy wprowadzeniu własnych założeń, takich jak:

szacowany wzrost wynagrodzeń w gospodarce,
szacowany indywidualny wzrost wynagrodzenia,
szacowany wzrost gospodarczy (PKB),
stopa zwrotu OFE,
stopa zwrotu przy wypłacie świadczeń z kapitału OFE,

Kalkulator prezentuje wysokość szacowanej emerytury netto przed reformą i po reformie oraz wskazuje o ile procent wzrośnie emerytura po wydłużeniu wieku emerytalnego.

Jednocześnie kalkulator wylicza hipotetyczną emeryturę częściową.

www.emerytura.gov.pl

Przeczytaj również:

10 przykazań lidera

admin — Wed, 02 May 2012 06:32:03 +0000

Wielu z nas marzy o własnej firmie. Snujemy wizje, jak wspaniale byłoby być szefem samego siebie. A gdy firma się rozwinie – jak doskonale będziemy zarządzać zespołem ludzi, którzy dla nas pracują. Niestety rzeczywistość niejednokrotnie mija się z wyobrażeniami. Po czym poznać dobrego przywódcę? Czym powinien się on wyróżniać?

Jedni twierdzą, że przywódcą trzeba się urodzić. Inni uważają, że istnieje zespół cech, które można w sobie wykształcić bądź też wyostrzyć. Prawda, jak zawsze w takich sytuacjach, leży pośrodku. Kształtowanie liderów polega na doskonaleniu zawodowym oraz ogólnym, w takich kwestiach jak: komunikacja, umiejętność rozwiązywania problemów, negocjacji, zarządzania czasem itp. Nieodłącznym elementem takich szkoleń jest doskonalenie osobowości.

10 cech osobowości lidera

Idealny lider posiada wszystkie wymienione poniżej cechy i potrafi z nich korzystać w każdej sytuacji – zarówno zawodowej, jak i prywatnej. Jego wyjątkowość polega na tym, że umie zaszczepić część swoich cech w innych ludziach, np. współpracownikach. Na 10 cech lidera składają się: poczucie własnej wartości, proaktywność, samodzielność, pozytywne myślenie, współzależność, spójność wewnętrzna, poczucie obfitości, umiejętność tworzenia wizji, zdolność i wola ciągłego uczenia się oraz intuicja.

Poczucie własnej wartości

Poczucie własnej wartości potrzebne jest każdemu – bez wyjątku. Jednak u lidera jest ono konieczne. Bez wiary w siebie, bez świadomości swoich umiejętności i siły przywódca nie osiągnie sukcesu. Człowiek zadowolony z siebie ma się odwagę, która jest potrzebna w podejmowaniu trudnych decyzji, w stawianiu sobie wysokich celów. Jeśli wyobrazimy sobie osobę nieśmiałą, niepewną własnych racji, niezdecydowaną, na starcie zakładającą niepowodzenia, to szybko pojmiemy, że nie jest to ktoś, kogo chcielibyśmy widzieć na stanowisku szefa. Do odniesienia sukcesu potrzebne jest myślenie w kategoriach zwycięstwa. Poczucie własnej wartości pozwala czuć się komfortowo wśród innych – nie traktujemy wówczas swoich podwładnych jak stałego zagrożenia.

Proaktywność

Proaktywność oznacza przejęcie odpowiedzialności i kontroli nad swoim życiem. Konieczne jest przekonanie, że to nasze decyzje wpływają na sytuacje, w których się znajdujemy. Często spotykamy osoby zawsze znajdujące usprawiedliwienie swojej sytuacji życiowej. Często za niepowodzenia obwiniają los, przypadek, uznają się za pechowców niepotrafiących wyswobodzić się z objęć fatum. Powinny zmienić one sposób myślenia i iść za starożytną mądrością – „każdy jest kowalem swojego losu”.

Samodzielność

Niewątpliwie ta cecha uzyskiwana jest wraz z wiekiem i dojrzałością. Samodzielność wiąże się z niezależnością. Osoby, które zdobyły tę cechę, kierują się kategorią „ja” – „ja to zrobię”, „ja sobie z tym poradzę”. Nie boją się wziąć inicjatywy w swoje ręce.

Pozytywne myślenie

Lider musi wzbudzać entuzjazm wśród swoich podopiecznych. Ważne jest pozytywne przekształcanie rzeczywistości – kreowanie jej na zasadzie pewnych możliwości. Podejmowanie nowych wyzwań wymaga optymizmu. Bez niego nie bylibyśmy w stanie stworzyć niczego sensowego. Zakładając, że w każdej dziedzinie życia osiągamy sukcesy i porażki, bez pozytywnego myślenia każda porażka zniechęcałaby do dalszego działania. Prawdopodobnie postęp cywilizacyjny nie byłby możliwy, gdyby nie wiara w możliwość pozytywnego kreowania przyszłości.

Spójność wewnętrzna

Te dwa tajemnicze słowa oznaczają nic innego, jak uczciwość, która polega na zgodności myśli, słów i czynów. Lider nie musi manipulować ludźmi – potrafi osiągnąć swoje cele przez mówienie prawdy i dotrzymywanie obietnic. Manipulacja może przynosić korzyści, jednak są one krótkotrwałe. Nieszczerość zawsze (prędzej czy później) wyjdzie na jaw. Jedyną drogą do sukcesu i budowania stałych, pozytywnych relacji z otoczeniem jest kierowanie się wartościami etycznymi oraz moralnością.

Poczucie obfitości

Poczucie obfitości oznacza, że każdy powinien wierzyć, że dla wszystkich wystarczy dóbr tego świata. Nie powinno się uciekać do niemoralnych czynów w imię zysku. Liderzy nie mogą być nastawieni na to, by zagarnąć dla siebie jak najwięcej.

Umiejętność tworzenia wizji

Ta cecha wiąże się poniekąd z tym, co już zostało powiedziane – trzeba pozytywnie myśleć. Pozytywne myślenie pomaga liderowi w tworzeniu dwóch zasadniczych wizji – swego życia oraz rozwoju firmy. Sukcesy nie biorą się z przypadku, lecz z dążenia do przemyślanego celu (obranej wizji) oraz podejmowania trafnych decyzji.

Zdolność i wola ciągłego uczenia się

Dzisiejszy świat zmienia się bardzo szybko. Poza tym tonie w nadmiarze informacji. Lider powinien iść z duchem czasu – dokształcać się w swojej profesji. Nie polega to na tym, by przyswajać wszystkie informacje. Przywódca musi umieć rozgraniczyć istotną wiedzę od takiej, która nie jest mu potrzebna. Nauka ściśle wiąże się z podejmowaniem prawidłowych wyborów.

Intuicja

To ostatnia, dziesiąta cecha osobowości idealnego lidera. Intuicyjne działanie, bez potrzebny przeprowadzania skomplikowanych logicznych przemyśleń, ułatwia pracę i proces decyzyjny.
Przedstawione cechy odnoszą się do modelu idealnego. Jednak każdy przywódca powinien pielęgnować w sobie oraz rozwijać przynajmniej z część tych przymiotów.

Klaudyna Chudaska

Źródło: www.knowbox.pl

Przeczytaj również:

W SZPILKACH DALEKO NIE ZAJDZIESZ…

admin — Fri, 27 Apr 2012 22:13:05 +0000

Formal, Business, Smart Casual, Business Casual, a może po prostu Casual? – kwestia odpowiedniego ubioru, to jedno z zagadnień, które nurtują kandydatów przed rozmową kwalifikacyjną. Wygląd z pewnością ma znaczenie, zwłaszcza że czasami wyboru dokonuje się na podstawie jednego spotkania, co oznacza, że mamy tylko jedną okazję na prezentacje własnej osoby.

Wybrany styl może pomóc nam przekonać potencjalnego pracodawcę, że jesteśmy właściwą osobą na dane stanowisko albo zburzyć image idealnego pracownika. Firma doradztwa personalnego Hays Poland przeprowadziła badanie wśród pracodawców, z którego jednoznacznie wynika (97% odpowiedzi twierdzących), że wygląd zewnętrzny kandydata, jest jednym z kryteriów branych pod uwagę przy zatrudnianiu.

Przygotowując się do spotkania z przyszłym pracodawcą, często przeglądamy strony internetowe, informacje prasowe czy nawet raporty wydawane przez daną organizację. Jest to postawa godna pochwały, gdyż dogłębna wiedza na temat firmy utwierdza przedsiębiorcę w przekonaniu, że rzeczywiście zależy nam na pracy i że nasz wybór nie jest przypadkowy. Dlatego pracodawcy często zadają pytania związane z naszą wiedzą na temat działalności czy historii spółki. Natomiast warto pójść o krok dalej i postarać się również zdobyć wiedzę na temat kultury organizacji oraz obyczajów panujących wewnątrz.

Już sama branża dyktuje nam pewne standardy. Pracodawcy, którzy stwierdzili, że wygląd nie ma dla nich większego znaczenia przy wyborze kandydata do pracy, w większości zatrudniają inżynierów oraz informatyków. Dlatego starając się o pracę np. w branży IT, w tzw. Back Office możemy się spodziewać, że pracownicy będą ubrani „na luzie”, czyli w stylu Casual.

Natomiast w przypadku organizacji, w której pracownicy na co dzień spotykają się z klientami, w większości przypadków będzie obowiązywał strój formalny tzw. Business/Formal dress code. Istnieją również branże, w których nasz image, stanowi jedno z głównych kryteriów wyboru np. w przypadku stanowisk związanych z modą czy stylizacją. 5% pracodawców stwierdziło, że zdarzyły się przypadki, kiedy odrzucono dana kandydaturę, tylko ze względu na wygląd zewnętrzny.

Dlatego, jeśli przy poszukiwaniu nowej pracy wspiera nas profesjonalna agencja rekrutacyjna taka jak Hays Poland, warto dopytać swojego konsultanta o zasady obowiązujące u potencjalnego pracodawcy. „Współpracujemy z wieloma firmami od lat, dzięki czemu jesteśmy w stanie doradzić, nie tylko w zakresie samego procesu rekrutacji, ale również właściwej prezentacji osoby na spotkaniu.” – twierdzi Kamila Białek, Konsultant Hays Poland.

„Natomiast jeśli kandydat nie jest w stanie uzyskać informacji na temat oczekiwań czy też przyjętych standardów, zawsze zalecam zachowanie złotego środka. Mam tu na myśli klasyczny, elegancji strój, stonowane kolory (czerń i biel zawsze w modzie), czyli ubiór, który będzie wskazywał na szacunek dla miejsca pracy, a jednocześnie na nasz profesjonalizm. Bardzo istotną kwestią jest również to, abyśmy w wybranej garderobie czuli się dobrze i swobodnie, szczególne znaczenie ma również wygodne obuwie.” – radzi Kamila Białek z Hays Poland.

Należy, bowiem pamiętać, że przyszły pracodawca może nas zaskoczyć i odejść od typowej rozmowy rekrutacyjnej.

„Zdarzały się przypadki, kiedy przedsiębiorca po wstępnych pytaniach, prosił o wykonanie konkretnych zadań, czy też proponował przyszłemu członkowi zespołu obejrzenie zakładu pracy. Sama, jako rekruter często spotykam się z sytuacjami, gdzie typowa rozmowa z pracodawcą na temat danego profilu czy stanowiska pracy, przeradza się w wycieczkę po zakładzie produkcyjnym czy placu budowy.
Cenię sobie, takie doświadczenia, gdyż mam możliwość zobaczyć rzeczywiste środowisko pracy, które następnie prezentuję kandydatom. Jednocześnie takie wizyty uzmysławiają mi, w jak kłopotliwej sytuacji mogą znaleźć się kandydaci, którzy nie przewidzieli, że spotkanie z przyszłym pracodawcą, to niekoniecznie tylko rozmowa w wygodnym biurze. Szpilki czy jasny garnitur mogą nam znacznie utrudnić zadanie.” – dodaje Kamila Białek, Konsultant Hays Poland

* Badanie firmy doradztwa personalnego Hays Poland, przeprowadzone w styczniu 2012, wśród grupy 126 pracodawców, z różnych branż.

Przeczytaj również:

Rozwój – najlepsza droga do sukcesu

admin — Fri, 27 Apr 2012 14:29:51 +0000

W dobie znacznego postępu społecznego panuje przekonanie, że ciężko jest znaleźć wymarzoną pracę, ale im większe kwalifikacje, tym lepsza pozycja społeczna. Dookoła można obserwować wiele osób, które ciągle rozwijają się, są ambitne. Dlatego i my zaczynamy myśleć: „ja też mogę!”.

Spełnienie znaczy szczęście
Według piramidy Maslowa, jedną z potrzeb człowieka jest samorealizacja. Rozwój to konieczny element składowy naszego człowieczeństwa. Chęć dorównywania innym jest cechą naturalną. Wszyscy czujemy wpływ wywierany przez otoczenie. Gdy wyznaczamy sobie cele, a następnie osiągamy je, czujemy się spełnieni, szczęśliwi. Ciężka praca, którą włożyliśmy w realizację planów – począwszy od zaplanowania wakacji, a skończywszy na zmianie miejsca pracy – daje satysfakcję.

Rynek pracy
Jak mówi przysłowie: „Bez pracy nie ma kołaczy”. Obecny rynek pracy nie jest łatwy. Młodzi ludzie kończą studia, jednak nie każdy otrzymuje satysfakcjonującą ofertę pracy. Nie zawsze dalsza nauka jest idealnym rozwiązaniem, ponieważ łączy się ona z kosztami i wyrzeczeniami. Chęć samodoskonalenia się jest wpisana w naturę człowieka, dlatego warto być może pomyśleć nad własnym biznesem, który pozwoli połączyć wykształcenie z zainteresowaniami. Najczęściej to właśnie pasja jest najlepszą motywacją do rozwoju.

Człowiek niezastąpiony
Mówi się, że nie ma dwóch takich samych osób. Różnimy się charakterem, wyglądem, zainteresowaniami. Łączą nas kwalifikacje, miejsca pracy. Jesteśmy świadomi, że przeważnie nie jesteśmy jedynymi kandydatami na dane stanowisko. Rozwój i samodoskonalenie są furtką do lepszej posady, a co za tym idzie – poprawy statusu społecznego i majątkowego. Kształcenie w określonym kierunku – według własnych zainteresowań, pasji – daje nie tylko osobistą satysfakcję, lecz także sprawia, że jako specjaliści w danej dziedzinie stajemy się osobami niezastąpionymi, cenionymi. Osoba, która zarówno ma sporą wiedzy na dany temat, jak i kocha to, co robi, sprawia dużo lepsze wrażenie, a przede wszystkim ma większy autorytet. Pasja i umiejętności do idealny duet w drodze do sukcesu.

Matka Polka
Nie od dziś wiadomo, że w społeczeństwie rządzą stereotypy. Często są to mylne wyobrażenia o sobie nawzajem. Wiele kobiet walczy ze stereotypem matki Polki. Jeszcze niedawno miały one być tylko idealnymi żonami i matkami – gospodyniami domowymi. Teraz rozwijają się nie tylko na płaszczyźnie domowej, lecz także zawodowej. Mężczyźni przejmują przynajmniej część obowiązków związanych z prowadzeniem domu, dzięki temu kobiety mogą spełniać się zawodowo, robić karierę – kompromis pozwala pogodzić zobowiązania rodzinne z samorealizacją i osiąganiem sukcesów w pracy.

Nie ma ryzyka, nie ma zabawy
Rzucanie się na głęboką wodę może być dobrą formą samorealizacji, jednak wybierają ją raczej nieco śmielsi osobnicy. Stopniowe podnoszenie sobie poprzeczek w życiu sprawia, że mobilizujemy się oraz odnajdujemy w sobie coraz większe zasoby motywacji i siły. W przypadku, gdy coś się nie powiedzie, zawsze możemy wyciągnąć wnioski, uczyć się na własnych błędach, co jest sposobem na poznanie siebie i własnych możliwości.

Świadomość społeczna stale się zmienia. Obecnie coraz śmielej wyrażamy własne poglądy, weryfikujemy je zgodnie z wyznawanym systemem wartości. Obserwacja otoczenia wspomaga rozwój własnego toku myślenia, co pomaga wyrazić siebie. Stale jesteśmy narażeni na brak akceptacji i zrozumienia dla naszych poglądów. Warto jednak pamiętać, że nie tylko jesteśmy zmuszeni przystosować się do nowego otoczenia, lecz także mamy wpływ na jego zmianę.

Solidność warunkiem samorealizacji
Technik samorealizacji jest wiele: od łatwych, naturalnych do takich, w których konieczna jest znajomość tajnik ludzkiej psychiki. Czy są one skuteczne? Rozwój osobowości wymaga siły i determinacji w pracy nad sobą. Czy mamy w sobie wystarczające zasoby motywacji, by zrobić wielki krok ku rozwojowi, a co za tym idzie, ku lepszemu życiu i sukcesom? Na te pytania musimy odpowiedzieć sobie sami.

Małgorzata Pendziałek
Źródło: www.knowbox.pl

Przeczytaj również:

Wystąpienia publiczne, czyli jak pokonać nieśmiałość i tremę

admin — Thu, 26 Apr 2012 22:29:17 +0000

Charyzma to atrybut niezbędny do bycia liderem. Oznacza między innymi brak jakiegokolwiek stresu w kontaktach międzyludzkich, a także podczas wystąpień przed większą widownią. A jeśli jednak nie jesteśmy urodzonymi mówcami i boimy się wygłaszać swoje poglądy przed innymi?

Polityka to obszar, w którym wystąpienia publiczne odgrywają ważną rolę. Posłowie lub kandydaci na to stanowisko lubują się w organizowaniu spotkań z wyborcami, którzy w demokratycznym państwie decydują o ich „być albo nie być” na arenie politycznej. Aby jednak przystąpić do dialogu z większą ilością osób i samodzielnie go z nimi poprowadzić, należy być człowiekiem śmiałym, otwartym i odważnym.

Choć wielu z nas stara się, aby te atrybuty były naszym znakiem rozpoznawczym, to w praktyce często nie dajemy sobie rady. Lęk w czasie, kiedy mamy wystąpić na forum, jest czymś, co przynosi wiele negatywnych skutków.

Przede wszystkim jesteśmy narażeni na ogromny stres, nerwy, a nawet frustrację. Wszystkie te czynniki doprowadzić mogą do fiaska naszej przemowy i urzeczywistnienia najgorszych przeczuć. Jednak nieśmiałość da się ujarzmić, a wtedy rozmowa ze sporym audytorium może być przez nas traktowana jako coś przyjemnego. Czy istnieją jakieś techniki pokonywania tremy przed publicznymi wystąpieniami?

Jak cię widzą, tak cię piszą

Często boimy się, że zostaniemy podczas przemowy źle odebrani przez publiczność. Część tych lęków dotyczy naszego wyglądu, który w sposób wyraźny wpływa na postrzeganie nas przez innych. Warto więc zadbać o to, aby nasz strój w dniu publicznego wystąpienia był absolutnie bez zastrzeżeń – ubierzmy się w to, co uważamy za najlepsze i najstosowniejsze na daną okazję. Starajmy się też, aby czuć się w swoim ubiorze swobodnie, nie może on wzbudzać negatywnych emocji ani ujemnych skojarzeń.

Jeśli zadbamy o każdy detal stroju, to będzie on idealną podstawą do zdobycia zaufania odbiorców. Choć rzekomo nie szata zdobi człowieka, w znakomitej większości jesteśmy wzrokowcami i oceniamy ludzi, patrząc na nich i stosując pewne określone stereotypy. Schludne, czyste i odpowiednio dobrane ubranie pomoże nam w uzyskaniu pozytywnego efektu, a to z kolei zniweluje stres przed wystąpieniem.

Warto zatroszczyć się też o fryzurę i wszelkie dodatki. Jeśli mowa, którą mamy wygłosić, i miejsce jej prezentowania są oficjalne i nakładają na nas określone ograniczenia, dostosujmy się do nich. Nie starajmy się wyglądać bardzo ekstrawagancko, gdyż zwracanie na siebie niepotrzebnej uwagi sprawi tylko, iż będziemy bardziej zestresowani, słysząc dookoła szepty i tłumione odgłosy śmiechu. Zadbajmy o swój wygląd tak, abyśmy we własnym mniemaniu wyglądali atrakcyjnie, a zarazem w taki sposób, by wzbudzić u audytorium zaufanie i szacunek.

Rozluźnij się!

Nie ma chyba nic gorszego od wywoływania stresu i dodatkowego napięcia poprzez wyobrażanie sobie najgorszych możliwych scenariuszy. Nie ma to kompletnie żadnego sensu i przynosi wyłącznie negatywne skutki. Zapomnijmy o tym, jak bardzo może być źle, a skupmy się na tym, jak dobrze możemy zostać odebrani. To bowiem zależy od nas i od naszego podejścia do wystąpienia. Wychodząc na scenę w stanie rozluźnienia, dajemy sobie szansę na pomyślną autoprezentację, minimalizujemy także ryzyko błędów, takich jak na przykład przejęzyczenie czy zająknięcie. Pozytywne myślenie nie jest niczym trudnym, a przynosi same korzyści.

Pozwala nam zrelaksować się i odprężyć przed każdym ważnym wydarzeniem, daje nam siłę i wiarę we własne umiejętności. Dzięki niemu zapominamy o możliwościach niepowodzeń. Aby się zrelaksować i w ten sposób zniwelować uczucie stresu i lęku, możemy posłuchać ulubionej muzyki, zjeść coś smacznego lub zrobić cokolwiek innego, co sprawia nam przyjemność.

Ucieczka nie jest rozwiązaniem

Sytuacje stresogenne są nieodłącznym elementem życia prywatnego i zawodowego. Niekiedy chcielibyśmy ich za wszelką cenę uniknąć. Odkładanie problemów nie jest jednak dobrym rozwiązaniem, powoduje bowiem ich nawarstwienie. Dlatego nie uciekajmy od naszej nieśmiałości i tremy, ale nauczmy się panować nad nimi w sytuacjach, w których występują. Nie jest to takie trudne, jak mogłoby się wydawać, a przynosi wymierne efekty zarówno w pracy, jak i w zwyczajnych międzyludzkich relacjach.

Jeśli publiczne wystąpienie nie będzie stanowiło dla nas zła koniecznego, a w dodatku uznamy je za przyjemność, stanie się niezapomnianym doświadczeniem. Odważne stawienie czoła wyzwaniu przyniesie szereg pozytywnych skutków, jakich nigdy nie osiągniemy, będąc nieśmiałymi i ciągle zestresowanymi. Charyzma i umiejętność przewodzenia, bycia liderem i autorytetem dla społeczeństwa to coś, o czym marzy wielu. My także możemy tę władzę i umiejętność posiąść, wystarczy tylko okiełznać własne słabości. Postarajmy się więc o to, aby przed każdym przemówieniem zrelaksować się i wypocząć. Wszystkie punkty naszej prezentacji należy zapiąć na ostatni guzik. Profesjonalne podejście do realizacji zaplanowanych celów to gwarantowany sukces.

Błażej Gołębiewski

Źródło: www.knowbox.pl

Przeczytaj również:

Wygórowane oczekiwania finansowe psują rynek pracownika

admin — Thu, 26 Apr 2012 22:09:18 +0000

Coraz większym problemem dla firm z sektora energetyki wiatrowej są rosnące oczekiwania finansowe kandydatów z branży, często wręcz oderwane od realiów rynkowych.
Specjaliści, którzy uczestniczyli w realizacji tego typu projektów, wciąż uchodzą za elitarną grupę na naszym rynku, wiedzą że są poszukiwanymi ekspertami i bardzo wysoko cenią swój serwis. Jednocześnie ilość realizowanych budów zwiększa się rok do roku.

Dodatkowo osoby, które od początku budowały karierę w branży, przyzwyczaiły się do wysokiego pułapu finansowego, który nie odzwierciedla ogólnorynkowego poziomu wynagrodzeń na danym szczeblu struktury organizacyjnej.

W większości przypadków kandydaci rozważają zmianę zatrudnienia, czy też są chętni podjąć się nowego projektu, tylko jeśli oferowane stanowisko wiąże się ze znacznie wyższym uposażeniem, pomimo, że zakres obowiązków oraz odpowiedzialność pozostają na porównywalnym poziomie.

Przykładowo przeciętne widełki płacowe na stanowisku Kierownika projektu budowy farmy wiatrowej wynoszą 15 – 16 tysięcy złotych brutto miesięcznie, podczas gdy oczekiwania specjalistów często zaczynają się od podobnych poziomów, z tym że netto.

Doradzając klientom ograniczonym budżetem często polecamy kandydatów z doświadczeniem w realizacji innego typu projektów np. w budownictwie przemysłowym. Fachowcy z innych specjalizacji mają niższe oczekiwania finansowe, a jednocześnie sprawdzają się w realizacji budów wiatrowych. Pracodawcy dostrzegając potencjał takich pracowników, coraz chętniej widzą ekspertów z innych branż w swoich szeregach.

Otwarcie sektora na pracowników spoza branży pomaga firmom wyrównywać poziom wynagrodzeń, zgodnie z ogólnie przyjętymi trendami płacowymi. Oznacza to, że kandydaci windujący oczekiwania płacowe mogą mieć coraz większe problemy ze znalezieniem oferty spełniającej ich oczekiwania.

Bartosz Maciaszek – Senior Consultant / Team Leader dywizji Energy, Hays Poland

Przeczytaj również:

Nieważne jak zaczynasz ważne jak kończysz

admin — Thu, 26 Apr 2012 22:07:09 +0000

Nową pracę z reguły rozpoczynamy pełni optymizmu i zapału. Staramy się poznać wszystko i wszystkich. Żartujemy ze współpracownikami przy porannej kawie. Uśmiechamy się do nowych kolegów, jesteśmy uczynni, staramy się, aby nas polubili. Do szefa odnosimy się z szacunkiem, szybko odpowiadamy na maile, możliwie najlepiej wykonujemy swoje zadania. Chcemy utwierdzić przełożonego w przekonaniu, że powierzenie nam nowego stanowiska, było wyborem najlepszym z możliwych.

Niestety często po pewnym czasie sprawy przestają wyglądać tak różowo. Praca wydaje się być nużąca, koledzy ciągle zawracają nam głowę, a szef wiele wymaga i niedocenia naszej roli w organizacji. Dodatkowo konkurencja wabi nas lepszym wynagrodzeniem i możliwościami dalszego rozwoju. Nie zastanawiając się długo kładziemy wypowiedzenie na stół szefa, wyrzucamy koleżance, że jej opowieści o miłosnych porażkach nic a nic nas nie obchodziły, zostawiamy stertę niedokończonych spraw i trzaskamy drzwiami. Oddychamy z ulgą, zamknęliśmy za sobą cały ten bałagan, a teraz z czystą kartą rozpoczniemy nowy, fascynujący etap życia. Niestety w dzisiejszej rzeczywistości pełnej powiązań i wzajemnych zależności biznesowych może wcale nie być to takie proste.

Liczą się przede wszystkim siatka kontaktów, którą budujemy latami, a niekiedy całe nasze życie.

Jedno pęknięte ogniwo nawet na samym początku łańcucha może przyczynić się do porażki biznesowej wiele lat później.

Rynek pracy to siatka powiązań, zarówno pracowniczych, jak i biznesowych. Obecny pracodawca, może stać się twoim klientem w najbliższej przyszłości. Prawdziwą sztuką jest umiejętne zakończenie relacji tak by obie strony chętnie pozostawały w dalszych kontaktach. Palenie mostów może okazać się fatalne w skutkach w czasach łatwego dostępu do informacji, również o nas samych – twierdzi Łukasz Siedlecki Psycholog Biznesu.

Należy również pamiętać o referencjach, których będzie wymagał nowy pracodawca czy też zleceniodawca, dla którego chcemy świadczyć usługi.

Sprawdzając referencje nie ograniczamy się tylko do ostatniego miejsca zatrudnienia – twierdzi Sławomir Kołodziejski, Konsultant agencji doradztwa personalnego Hays Poland.

Ogólnie przyjęta zasada mówi, że im wyższe stanowisko, o które się ubiegamy tym większe wymagania w zakresie weryfikacji naszych dotychczasowych osiągnięć zawodowych. Osoby, które z ostatniego miejsca zatrudnienia mogą się poszczycić świetnymi referencjami, często są zaskoczone, kiedy prosimy o podanie osób, które mogą ocenić ich pracę jeszcze w innych miejscach – twierdzi Sławomir Kołodziejski z Hays Poland. Znany jest mi przypadek, gdy pracodawca poszukujący Dyrektora Oddziału jednego z większych banków detalicznych, poprosił o zdobycie referencji z jednego z pierwszych miejsc pracy kandydata, kiedy na poziomie specjalisty współdziałał w ramach departamentu, jako członek zespołu – dodaje Sławomir Kołodziejski

Profesjonalne zakończenie zatrudnienia jest tak samo ważne, o ile nie ważniejsze od jego rozpoczęcia, zgodnie z powiedzeniem – „nieważne jak zaczynasz, ważne jak kończysz”. Jeżeli zmieniamy firmę to przeważnie na taką, która obsługuje procesy, bądź klientów z tej samej branży. Stąd duże prawdopodobieństwo spotkania znanych nam twarzy. O wiele trudniej jest nam robić biznes, kiedy w przeszłości daliśmy się poznać od tej gorszej strony.

Świat ekspertów nie jest duży i często wzajemnie zasięgają swojej opinii, również zatrudniając pracowników. Byli współpracownicy mogą stać się dla nas źródłem świetnych rekomendacji, jak i pokrzyżować nam plany zawodowe – podsumowuje Łukasz Siedlecki, Psycholog Biznesu.

Jadwiga Naduk
Hays.pl

Przeczytaj również: